Alles afstoffen, goed soppen en vooral veel troep opruimen. Zo deed mijn moeder het in het voorjaar. Minister Aart Jan de Geus en staatssecretaris Henk van Hoof (ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid) zijn dit jaar vroeg met hun variant van de voorjaarsschoonmaak.
In een persbericht laten beide bewindslieden weten dat zij in één klap 46 (zesenveertig!) verouderde wetten willen intrekken. Het gaat vooral om wetten met verlopen overgangsregelingen. “Voor juristen is het duidelijk dat de oude en overbodige wetten geen betekenis meer hebben, maar ze staan nog wel in boekenkasten en bestanden op de computer. Dat vinden De Geus en Van Hoof lastig voor burgers, bedrijfsleven, belangengroepen en betrokken organisaties”, aldus het persbericht.
Om de oude wetten in te trekken is overigens nog wel één nieuwe ‘opruimwet’ nodig.

Bij de grote schoonmaak ging mijn moeder overigens een stuk verder. Om weer kastruimte te krijgen, gooide zij ook kleding weg die weliswaar niet tot de draad versleten was, maar wel uit de mode. Zo zijn er ongetwijfeld nog veel wetten te vinden die nog steeds gelden, maar waaraan we geen behoefte meer hebben. Ik ben benieuwd wanneer die bij het vuilnis worden gezet.

Bij innovatie wordt nog vaak gedacht aan het investeren in Willie Wortels. Om aan te geven dat vernieuwing op het werk veel meer is dan het gebruiken van de nieuwste technologische snufjes, is het begrip sociale innovatie bedacht. Maar wat is het eigenlijk? En wat valt er allemaal onder?

Het Dagblad Trouw en CNV Bedrijvenbond lanceerden vorig de Beter Werk Wedstrijd. Zij loofden prijzen uit voor de beste ideeën om aangenamer, beter en vooral slimmer te werken. Want: “Voor nieuwe technologie gaat bij bedrijven alles aan de kant. Maar die andere productiefactor, de mens, wordt vaak vergeten. Toch liggen de krachtigste innovaties op het sociale vlak”, aldus de initiatiefnemers.

Een jury onder leiding van Groenlinks-politica Femke Halsema heeft de ideeën beoordeeld op vier criteria:
- originaliteit (”omdat sociale innovatie gaat over het op een vernieuwende manier aanwenden van de kennis binnen een organisatie”)
- medewerker moet centraal staan
- toepasbaarheid
- versterkende uitwerking op de economie (”wanneer mensen beter en aangenamer kunnen werken, stijgt de arbeidsproductiviteit”, aldus Trouw).

Omdat geen van de ingezonden ideeën aan de criteria voldeed, heeft de jury de drie beschikbare prijzen niet toegekend. Wat de jury overigens opviel was dat veel voorstellen bedoeld waren om relatief eenvoudige problemen in de arbeidsverhoudingen op te lossen; met als meest gesignaleerde probleem de communicatie tussen leidinggevenden en de werkvloer. “Er is nog veel werk aan de winkel”, aldus halsema in Trouw. “Goede arbeidsverhoudingen vormen immers de basis voor sociale innovatie. Beide partijen moeten elkaar kunnen vertrouwen, anders is er geen voedingsbodem voor vernieuwing binnen een onderneming.”
Een andere constatering van de initiatiefnemers: bij de top van onderneming begint het begrip sociale innovatie te leven, maar bij werknemers is dat nog lang niet het geval.

Het is er weer de tijd voor. Met verkiezingen in aantocht gaan politici – na de razendsnelle opkomst van Pim meer dan ooit tevoren – weer op werkbezoek. Geen markt of koffiehuis is straks nog veilig. Dit alles met het doel om de kloof te overbruggen. En dat zijn er nogal wat in Nederland: tussen kiezer en gekozene, tussen burger en bestuurder, tussen werknemer en zijn hoogste baas, maar ook tussen vakbondslid en vakbondsbobo.

Zo wil René Paas, de nieuwe voorzitter van vakcentrale CNV, werkervaring opdoen op de werkplek van zijn leden. Kennelijk is René een snelle leerling want het meedraaien blijft beperkt tot een ochtend per werkplek.

Als de gemeenteraad eind februari met het voorstel instemt, is de gemeente Nijmegen de eerste werkgever die anoniem solliciteren invoert. Zodra er sollicitatiebrieven of -mails binnenkomen, zal een P&O’er met een zwarte stift de naam, de geboorteplaats en -land wegkrassen. Op deze manier wil de gemeente discriminatie tegengaan. Kennelijk is de gemeente bang dat haar ambtenaren sollicitatiebrieven terzijde leggen van kandidaten met on-Hollandse namen.

Wat mij betreft is veel geoorloofd om te komen tot een evenwichtige samenstelling van het personeelsbestand. Ook kan ik me voorstellen dat de overheid het goede voorbeeld geeft. Als het maar effectief is.

Bij anoniem solliciteren heb ik mijn twijfels. Allereerst wordt ook positieve discriminatie op deze manier onmogelijk. Verder vraag ik me af of gemeente-ambtenaren niet de schrik van hun leven krijgen als ineens een allochtoon op sollicitatiegesprek komt. Waar ze kennelijk eerst de brief negeerden, voeren ze nu onbevooroordeeld een gesprek? Of moet de sollicitatiecommissie met een blinddoek om het gesprek voeren? Maar wat doe je als een kandidaat een on-Hollands accent heeft? Oordopjes in?

De shortlist voor het managementboek van het jaar is gisteren bekend gemaakt:
- ‘Intensieve menshouderij’ (Jaap Peters en Judith Pouw)
- ‘Anton Philips 1874-1951′ (Marcel Metze)
- ‘Organisatiedynamica’ (Thijs Homan)
- ‘Organiseren tussen organisaties’ (Edwin Kaats, Philip van Klaveren en Wilfrid Opheij)
- ‘Mevrouw, mijne heren’ (Marike van Zanten)
- ‘De driehoeksprincipes van stabiel leiderschap’ (Gijs ten Kate).

Op 14 maart maakt een jury onder voorzitterschap van Harry Starren (algemeen directeur van de Baak) de winnaar bekend.

Dat was even schrikken in de Haagse VNO-NCW-toren. Vanochtend meldde De Telegraaf een breuk in het werkgeversfront. Vier Nederlandse multinationals zouden het niet eens zijn met het beleid van VNO-NCW om het ontslagrecht te hervormen (lees: te versoepelen).
In een allerijl uitgebracht persbericht meldde Philips vandaag namens de vier multinationals (behalve Philips gaat het om Shell, Unilever en Akzo Nobel) dat zij “krachtig afstand” nemen van het Telegraaf-artikel. “Flexibilisering blijft onverkort noodzakelijk om het Nederlandse bedrijfsleven en de werkgelegenheid een sterke positie te laten behouden in de wereldeconomie”, aldus de vier groten.
Een zucht van verlichting in de toren: eenheid hersteld.

Bij grote arbeidsconflicten bouwen vakbonden en de werkgevers aan het onderlinge vertrouwen zodat er een sfeer kan ontstaan waarbij beide partijen in het geheim aan een compromis kunnen sleutelen. Tenminste zo zijn we het in Nederland gewend.

In het land van Bush gaat het soms anders. Boze piloten van World Airways hebben een arbeidsconflict met hun werkgever. Meer dan de vuisten ballen kunnen de piloten nog niet, omdat een mediator de partijen een afkoelingsperiode heeft opgelegd tot 28 januari. Als er dan geen overeenstemming is bereikt, kunnen de piloten gaan staken. Om de onderhandelingen kracht bij te zetten, houden de piloten een website in de lucht waarmee ze de media en alle collega’s informeren over de actuele stand van zaken.
Een interessante web-reality soap. Wie gunt ons in Nederland zo´n doorkijkje?

Volgens een Amerikaans onderzoekje kiezen managers steeds meer voor mail als hun favoriete communicatiemiddel.
Meest gebruikte communicatiemiddelen:
1. Mail: 71% (5 jaar geleden: 27%)
2. Gesprek: 14% (was 24%)
3. Telefoon: 13% (was 48%)

Het onderzoekje ziet er niet al te degelijk uit, maar de trend is duidelijk: mail overheerst. Dit gaat ten koste van persoonlijke ontmoetingen en telefoongesprekken die meer ruimte bieden voor rechtstreeks tweerichtingsverkeer. Betekent dit ook dat de stijl van leidinggeven verandert? Bijvoorbeeld meer directiever wordt? Betekent aansturing steeds vaker het versturen van korte mailtjes met veel typefouten vanwege het kleine toetsenbord van de Blackberry?

Nu zelfs minister Donner er een heeft, kun je dan nog wel achter blijven? Ik schaam me om het te zeggen, maar ik heb geen podcast.

Voor mensen die niet alle mogelijkheden van internet of van hun mp3-speler gebruiken: podcast is een laagdrempelige vorm van radio. Zonder vergunning, zonder studio en zonder technici kan iedereen met een computer (of een mp3-speler) en een microfoontje een eigen radioprogrammaatje maken. En via internet kunnen makkelijk luisteraars worden bereikt.

Op het terrein van management en leiderschap zijn er al de nodige podcasts. Zo is er een Belgische serie management pods. Wie het abonneren hierop te ingewikkeld vindt (door de nieuwe afleveringen te downloaden en op een mp3-speler te zetten), kan deze podcasts ook beluisteren via internet. In maximaal drie minuten worden onderwerpen besproken als leren, kwaliteitacties en Machiavelli voor managers.

Voor andere podcasts op het terrein van management zie bijvoorbeeld het overzicht van iPodder. De bezitters van een iPod kunnen ook via het programma iTunes kijken wat er allemaal beschikbaar is (zie de rubriek business, subrubriek management).

Uit de eerste editie van de Bedrijfsbarometer, een onderzoek van Ernst & Young onder 600 managers van bedrijven tot 1000 werknemers, blijkt dat driekwart van hen moeite heeft met het vinden en aantrekken van goed personeel.
Ook verschijnt vandaag een onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau waaruit blijkt dat de werkloosheid onder allochtone jongeren (met 40%) tweemaal zo hoog is als onder autochtone.
Natuurlijk zullen er grote groepen jongeren zijn die niet de juiste kwalificaties hebben, maar toch vraag ik me af of de bedrijven op zoek naar personeel wel in de juiste vijver vissen.