“Ik respecteer vrouwen om hun capaciteiten en talenten, en ik vond die Marieke gewoon de meest geschikte kandidaat. Van dat rokje en dat decolleté, waar heb je het over zeg, ik heb het niet eens gemerkt”.

Op de website van Managementteam worden weer eens al cliché’s van stal gehaald: tussen management en P&O, directeur en P&O’er en niet in het minst tussen man en vrouw. Zo oud als de wereld: een oudere manager wil een jonge vrouw aannemen, waarbij P&O “al binnen vijf minuten een goed gevoel” op een even emotionele manier (”ze had je dochter kunnen zijn”) probeert te pareren.

Op de managementsite is er een wekelijkse column van manager Bob over zijn belevenissen, geschreven door de redactie. Bovenstaande belevenissen komen uit een wel heel openhartige memo-wisseling tussen de mannelijke manager en zijn vrouwelijke deputy manager HRM. Voor mij is de grote vraag: loopt de siteredactie achter bij de werkelijkheid (we werken toch immers keurig met competenties) of juist voor?
Want met het wereldkampioenschap voetbal voor de deur zien we steeds meer reclames waarin mannen (soms letterlijk) als Neandertalers worden neergezet. Een nieuwe trend? Of slechts nostalgie naar de periode dat mannen nog volop hun jachtinstinct mochten/moesten inzetten om te overleven?

Al eerder schreef dit weblog over het eind van de vaste baan, zoals Volkskrant-econoom Frank Kalshoven dat wenst. In een korte serie columns heeft Kalshoven geprobeerd CNV-voorzitter René Paas duidelijk problemen te maken wat er mis is aan de huidige ontslagbescherming. Een actueel onderwerp waarover in de polder (bij de SER dus) veel te doen is.

In het slot van zijn serie openbaart Van Kalshoven dit weekend zijn programma om een eind te maken aan de vaste baan:
1. Arbeidscontracten voor onbepaalde tijd worden bij wet omgezet in overeenkomsten voor een bepaalde tijd (zeg vijf).
2. Ontslagbescherming geldt binnen de vijfjaarperiode van het arbeidscontract. Alle andere ontslagregels en -vergunningen kunnen worden afgeschaft. De ontslagvergoeding wordt beperkt tot een maand salaris per jaar dat de werknemer nog had te gaan.
3. De WW gaat pas in na de salarismaanden uit de ontslagvergoeding.
4. Werkgevers storten jaarlijks verplicht een bedrag op de individuele scholingsrekening van iedere werknemer.
5. De overheid verdubbelt het bedrag op de individuele scholingsrekening.
6. Werklozen met een lagere opleiding dan hbo kan voor een langere opleiding aanspraak maken op een scholingsinkomen op WW-niveau.
7. Het stapelen van diploma’s in het onderwijs wordt bevorderd in plaats van ontmoedigd.
8. Er komt een einde aan het verhuizen van pensioenen van het ene fonds naar het andere. Pensioenen wordt losgekoppeld van bedrijf of sector.

Met deze set van maatregelen wil Van Kalshoven werknemers weerbaarder en onafhankelijker maken. Power to the people. Maar of de vakbeweging en haar achterban dit ook zo zal zien, valt te betwijfelen.

Alle dagjes uit al ongeveer gehad met uw personeel? En uw bedrijf laat zich graag voorstaan dat u maatschappelijk verantwoord onderneemt? Dan snijdt het mes aan twee kanten als u met het hele bedrijf een dag als vrijwilliger aan de slag gaat: collecteren voor een goed doel bijvoorbeeld of bomen snoeien.

Ook kunt u het mogelijk maken dat medewerkers – al dan niet in hun werktijd – als vrijwilliger aan de slag gaan bij een project in hun woonomgeving. Zo mogen werknemers van ABNAMRO jaarlijks 36 uur vrijwilligerswerk doen tijdens hun werktijd. De bank heeft meegewerkt aan Workmate, een initiatief dat bemiddelt in vrijwilligerswerk.

De Workmate-site die vandaag is geopend door prinses Maxima, maakt helaas niet duidelijk wat voor vrijwilligerswerk er in de aanbieding is.

Zei uw secretaresse gisteren niks, terwijl ze anders toch de vrolijkheid zelve is? Oeps, dan bent u waarschijnlijk Secretaressedag vergeten.
Ook als u de functie al heeft hernoemd tot office manager of assistant to the manager blijft een blijk van waardering welkom.

Alvast een tip voor volgend jaar: een bloemetje kan altijd, een wijntje ook. Maar beauty- en verwen-arrangementen (inclusief massage) zijn het helemaal!

Franse jongeren dromen van een vaste baan met de rechtspositie van een ambtenaar. Zij zijn gewend aan een grote overheid, gewend aan veel zekerheden. Trouwens hoe kun je anders leven als God in Frankrijk?

In Nederland gaat de discussie de andere kant op. We moeten langer doorwerken en mogen later genieten van ons Zwitserleven-gevoel. Hopen dat we dan nog maar gezond zijn om die verre reizen te kunnen maken.
In de Volkskrant van zaterdag doet economisch columnist Frank Kalshoven er nog een schepje bovenop. Hij bepleit het einde van de vaste baan. Geef werknemers een contract voor vijf jaar en maak hen zo zelfstandig dat ze hun kennis, vaardigheden en competenties op peil houden. Een vast contract zorgt ervoor dat werknemers vastroesten en stimuleert hen te weinig om bij te blijven.
Voor werkgevers zijn de voordelen duidelijk. Niet langer eindeloos doorgaan met een werknemer die eigenlijk niet meer aan je normen voldoet, maar die ook weer niet zo onderpresteert dat je een lange en dure juridische procedure ervoor over hebt om de arbeidsrelatie te beëindigen.
En voor werknemers die bijblijven en zichzelf in de markt houden, zal er weinig aan de hand zijn. Maar gaat dat wel voor grote groepen op? Kalshoven is daarom bereid om te beginnen met de hogere inkomens. “De trap van bovenaf schoonvegen“, noemt hij dat. Als het aan de Volkskrant-econoom ligt, krijgen deze werknemers een vijf jaren-contract, geen benoeming voor het leven.

Hoe flexibel we ook zeggen te willen zijn, in de eerste reacties op de Kalshoven-columns maken de Volkskrant-lezers zich voor zorgen om hun ‘eigen’ huis. Krijgen we nog wel een hypotheek van de bank als we geen vaste baan hebben? Straks staat het Zwitserleven-gevoel niet meer voor zon en verre reizen, maar voor een eigen huis in het regenachtige Nederland.

Verontrustend nieuws voor werkgevers. Wie nieuwe werknemers aan zich wil binden, moet de portemonnee trekken. Dat is de conclusie van een onderzoek van de Intelligence Group.

Voor het eerst sinds jaren geven werknemers aan dat het salaris de belangrijkste reden is om voor een nieuwe werkgever te kiezen. Hiermee is de werksfeer, de onbetwiste nummer één van de afgelopen jaren, niet langer de belangrijkste motivatie van de Nederlandse beroepsbevolking.

Top 10 met de belangrijkste reden om voor een werkgever te kiezen:
1. Salaris (met 61%; 55% in 2003)
2. Werksfeer (59%; 58% in 2003)
3. Vast contract met (45%; 38% in 2003)
4. Inhoud van het werk (45%; 38% in 2003)
5. Uitdaging van het werk (37%; 36% in 2003)
6. Goede secundaire arbeidsvoorwaarden (28%; 34% in 2003)
7. Doorgroeimogelijkheden (26%; 29% in 2003)
8. Flexibele werktijden (25%; 27% in 2003)
9. Makkelijk te bereiken (23%; 23% in 2003)
10. Mogelijkheid om parttime te werken (19%; 21% in 2003)
Verantwoordelijkheid (19%; 22% in 2003)

Voor werkgevers die geen torenhoge salarissen willen betalen, is er nog het alternatief van een vast contract. Misschien minder duur, maar met meer risico.
En de auto van de zaak of de black berry dan? Die boeien werknemers minder. Doe mij maar geld, is de houding.

Na de Fortuyn-revolte in 2002 en de verkiezingsnederlaag van de regeringspartijen tijdens de gemeenteraads-verkiezingen dit jaar, onderneemt het kabinet van alles om opstandige burgers te paaien.

Ook minister Aart Jan de Geus van Sociale Zaken doet een duit in het zakje. Mensen met een uitkering en werkgevers noemt hij tegenwoordig klant.
Maar van ziektekostenverzekeraar switchen is makkelijker dan van uitkeringsinstantie of van arbeidsinspecteur. De minister heeft nog geen plannen om met marktwerking deze overheidsmonopolies tegen te gaan. Omdat overheidsklanten geen keus hebben, wil de minister twee burgerpanels instelllen: een met mensen met een uitkering en een panel met werkgevers. “Deze panels gaan verder dan alleen het inventariseren van klachten. Wat beweegt de klant in zijn zoektocht naar werk? Maar ook wat beweegt een werkgever in zijn zoektocht naar personeel? Wat zijn goede ervaringen? Welke ergernissen zijn er? Wat zou helpen? En hoe kunnen klachten in de toekomst worden voorkomen?�, aldus De Geus.

Communicatie is een vrouwenvak. Wie een vacature heeft voor een voorlichter, een PR- of communicatiemedewerker, zal veel goed opgeleide, jonge vrouwen als sollicitant tegenover zich treffen.
Tot zover niks aan de hand. Maar de natuur laat zich niet altijd wat gelegen liggen aan werkplanningen. Met een belangrijk congres voor de deur is het lastig als de communicatiemedewerkster juist dan met zwangerschapsverlof gaat. Wat voor u een gat in uw werkschema is, is voor anderen een gat in de markt. Zo is er voor communicatie- en marketingfuncties een bureau dat interimmers biedt tijdens zo’n zwangerschaps- en ouderschapsperiode: Fourmonths.nl. Oh ja: en het levert ook secretaresses (al heet dat hier “management support“).

Van managementstijlen worden vaak wonderen verwacht. En als er problemen zijn, is het de schuld van een afwijkende managementstijl. Dat lijkt op te gaan bij de Belastingdienst.

De afgelopen maanden is steeds duidelijker geworden dat de Belastingdienst (”Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker“) met grote problemen kampt. NRC van afgelopen zaterdag somt ze op: te zware werkdruk, verschillende automatiseringssystemen die op omvallen staan en een mislukte reorganisatie. Dat moet haast wel leiden tot minder inkomsten voor de overheid, want er wordt minder gecontroleerd en aangiften blijken zoek geraakt.

In het artikel in NRC wordt de zwarte piet gelegd bij de hoogste ambtenaar van de Belastingdienst Jenny Thunnissen. Want zij houdt vast aan haar reorganisatieplannen terwijl die volgens de krant zijn mislukt. “De problemen bij de fiscus spelen al een paar jaar. Vorig jaar april bleek slechts 12 procent van de medewerkers achter de nieuwe organisatiestructuur te staan. Van een sterk hiërarchische organisatie wil directeur-generaal Thunnissen een platte organisatie maken met zelfsturende (management)teams. Dat experiment willen haar hogere ambtenaren snel beëindigen”, schrijft NRC.
Ook heeft de krant een anonieme topambtenaar gevonden die heldhaftig zegt: „Het roer moet nu om. Staatssecretaris Wijn moet ingrijpen, want het experiment met de nieuwe managementstructuur heeft gefaald. Er zijn zoveel problemen dat hij nu, een jaar voor de verkiezingen, heldhaftig moet zijn en zeggen: ik ga het radicaal anders doen.��?

Misschien dat de introductie van zelfsturende teams voor problemen heeft gezorgd bij de Belastingdienst. Maar deze kun je toch niet de schuld geven van de verouderde computersystemen die slecht op elkaar aansluiten, de snelle introductie van een nieuw systeem met zorgtoeslagen en van andere veranderingen in het belastingsysteem? Hoe dan ook: de eerste Kamervragen zijn al weer gesteld.