Ministers gezocht (m/v)
Originally uploaded by Personeelsnet.

Over de val van het kabinet kunnen veel politieke analyses worden geschreven. Daar zijn anderen veel beter in. Vanuit HRM geredeneerd, valt vooral de gebrekkige werving & selectie op. Het begon al met de werving van een kamerlid. Haar politieke partij nam kennelijk niet de moeite om haar CV te controleren. En bij de selectie van de kandidatenlijst was nog een hele partijcommissie betrokken. Ook tijdgebrek kon niet het excuus zijn.

Dat is bij kabinetsformaties anders. Dan schiet er weleens een staatsecretaris doorheen die zijn CV teveel heeft opgepoetst. En zo was er bij de samenstelling van dit kabinet geen assessment voor die daadkrachtige kandidaat-minister. ‘Ze krijgt een politiek gevoelige portefeuille. Heeft ze wel de competenties om hiervoor draagvlak te organiseren?’ Heeft iemand van de selecteurs zich deze vraag gesteld?

Een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Wie weet hebben de regeringspartijen straks voor alle beschikbare posten verschillende bekwame kandidaten die over de juiste expertise en competenties beschikken. Kandidaten die bovendien bereid zijn hun eventuele zakelijke belangen over te dragen en die onder hoge (publicitaire) druk willen werken tegen arbeidsvoorwaarden die niet marktconform zijn. Zelfs voor gespecialiseerde bureaus vormt zo’n wervingsopdracht een grote uitdaging.

Cultuurschok
Originally uploaded by Personeelsnet.

Vanuit een levendige stad met veel winkels, restaurants en bars naar een klein bergdorpje met een restaurant, is een hele overgang. Rust is lekker tijdens een vakantie, maar je kunt ook overdrijven. Ik versta de dorpbewoners niet en zij mij niet. Hoe laat eten ze hier eigenlijk? Zo zullen veel nieuwe medewerkers zich ook voelen. Krijgen ze een goede reisgids van uw bedrijf? Is er ook iemand die de lokale gewoonten uitlegt? Of zoeken ze het maar uit? Zodat ze snel doorreizen naar de volgende bestemming.

Altijd lastig: interne sollicitaties. Zeker als het gaat om een managementvacature met verschillende interne kandidaten. Omdat intern draagvlak zo belangrijk is, was er een breed samengestelde sollicitatiecommissie die uitgebreid de kennis, ervaring en competentie van de kandidaten besprak. Ook de interne sollicitanten lieten zich niet onbetuigd. Niet alleen prezen ze zichzelf vol overtuiging aan, ook wezen ze de commissie op de zwakheden van de concurrentie. Na de beslissing bleef het onrustig. Wat moet de nieuwe manager met leden van de sollicitatiecommissie die hem niet wilden? Of wat moet de afgewezen kandidaat die geen vertrouwen kreeg van de collega’s? Solliciteren bij een ander bedrijf, desnoods de grote concurrent?
Spannende tijden voor Mark, Rita, Alexander en Lousewies.

In de Nederlandse politiek lukt het vrouwen maar niet om door te breken. De VVD koos voor Mark ten koste van Rita. D66 durfde Lousewies niet aan en ging voor Alexander.
In beide partijen bleek ‘brede bestuurlijke ervaring’ ineens erg belangrijk. Maar hoe kom je daaraan als het old boys netwerk je dat niet gunt? Je zou bijna denken dat het weer tijd is voor ‘positieve actie’. Maar dat haalt juist de geloofwaardigheid van vrouwelijke kandidaten onderuit. Wat moet er gebeuren voordat Nederland een Angela Merkel heeft?

Goed nieuws van het voetbalfront: Estelle Gullit (vrouw en dochter van een wereldberoemde voetballer) heeft een baan! Zij blijkt meer in haar mars te hebben dan shoppen in de PC Hooft. Zij gaat interviews maken voor glamourblad Beau Monde. Heeft u al een profielschets gemaakt van de voetbalvrouw die bij uw bedrijf past? Nee? Dan mag u wel opschieten want het transferseizoen is geopend.

Internet-gigant Google is in een razend tempo bezig nieuwe producten en diensten te lanceren. Via het Google-laboratorium worden beta-versies hiervan gelanceerd om te kijken of deze werken en aanslaan bij het publiek.

Zo’n dienst is Google Base, al sinds vorig jaar in beta-versie te gebruiken. Zonder een eigen site te hebben, kan iedereen hiermee gratis content publiceren op internet. Interessant is natuurlijk dat deze vervolgens voor alle internet-gebruikers toegankelijk wordt gemaakt via de Google-zoekmachine.
Met veel bombarie bracht de vacaturesite Jobstoday deze week een persbericht uit waar de site als gratis extra service aankondigt dat vacatures ook worden gepubliceerd bij Google Base. Zoals u inmiddels begrepen heeft, hoeft u daarvoor overigens niet te adverteren bij Jobstoday; u kunt het immers ook zelf gratis doen.

Buitenlandse P&O-collega’s met een weblog, zoals Marc Ernst en Joel Cheesman, waren vorig jaar al enthousiast over de mogelijkheid om via Google Base gratis te werven.
Inmiddels zijn we een half jaar verder en is Google Base nog steeds in het lab-stadium en lijkt Google er niet teveel aandacht aan te besteden. Misschien komt dat wel omdat Google alweer bezig lijkt met een opvolger onder de naam Google Page Creator. Ook hiermee kunnen eenvoudig internetpagina’s worden gemaakt. Deze zijn niet alleen via de zoekmachine, maar ook via een eigen site terug te vinden. Hiervoor is dan wel een gratis Google-mailaccount nodig.
Ik heb al een vermoeden wat het volgende persbericht van Jobstoday wordt: Gratis doorplaatsing bij Google Pages.

Privé-telefoontjes hebben we liever niet op het werk. Als het eens moet, hebben we graag dat werknemers het kort houden.
Veel leidinggevenden hebben het moeilijk met medewerkers die op kantoor privé mailen. Maar welke normen zijn daar voor? Op de site Managers online (gratis registratie verplicht) woedt hierover een interessante discussie. Aan de ene kant leidinggevenden die het liever niet hebben en die het inkomende en uitgaande mailverkeer willen controleren. Al was het maar om te zien hoe er met de klant wordt omgegaan. Daar tegenover staan de pragmatici die via afspraken privé-mailverkeer in goede banen willen leiden. Zij wijzen op de onvermijdelijkheid dat het gebeurt en het briefgeheim dat ook voor mail geldt.

Voor de controlefreaks onder ons: wie mailen al vervelend vindt, krijgt ongetwijfeld nachtmerries als hij bedenkt wat werknemers allemaal kunnen uitvreten als ze kunnen msn’en. Met tientallen bekenden online wie heeft dan nog zin om voor zijn werk de telefoon op te nemen?

De Amerikaanse AbvaKabo (grootste vakbond van federale ambtenaren met zo’n 600.000 leden) is een eigen radioprogramma gestart. Dit programma wordt uitgezonden op de middengolf en natuurlijk via internet.

Jonge bazen is het weblog voor en door jonge managers.
Je kunt je een hoop vragen voorstellen waarmee onervaren managers worstelen: hoe motiveer ik medewerkers, hoe moet ik omgaan met oudere werknemers en hoe zorg ik ervoor dat ze geen loopje met me nemen? Om nog maar niet te spreken van allerlei P&O-kwesties waarmee een baas te maken krijgt: het voeren van personeelsgesprekken, het communiceren van moeilijke beslissingen, het werven en ontslaan van medewerkers.

Maar op het Jongebazen-weblog zijn dit niet de ingewikkelde problemen. Veel artikelen en nog meer reacties gaan over seksualiteit en intimiteit op het werk. ‘Seksualiteit en werk, hoe ver kun je gaan?‘ is kennelijk een echte kwestie. Andere hot issues: de general manager die in het buitenland altijd de rosse buurt bezoekt; de nachtploeg die een caravan met twee prostituees laat komen; en de klassieker buitenechtelijke verhoudingen op het werk.

Zo bezien is het een wonder dat die jonge bazen nog aan hun werk toekomen.

Managers hebben tegenwoordig doorgaans een integrale verantwoordelijkheid. Ze worden afgerekend op resultaten; beslissen zelf – natuurlijk binnen kaders – over de middelen en mensen die zij nodig hebben om die resultaten te bereiken. De personeelsafdeling fungeert in dit model meestal als adviseur en/of ondersteuner.

Er zijn uitzonderingen. Zo schrijft de Volkskrant vandaag over het ABP. Om te voorkomen dat medewerkers vastroesten, zet deze investeringsgigant veel in op de ontwikkeling van medewerkers. Via een Personeelscentrum kunnen medewerkers aangeven in welke andere (loop)baan zij zijn geïnteresseerd. Met opleidingen worden zij vervolgens voor een nieuwe baan klaargestoomd. Als zij hier volgens de P&O-afdeling voor zijn gekwalificeerd, komen zij op een wachtlijst voor een dergelijke baan.
Vrijwel alle vacatures tot middenkader-niveau worden vervuld via dit ABP Personeelscentrum. Geen sollicitatiegesprekken, geen assessments, geen medezeggenschap van collega’s; nummer 1 van de wachtlijst krijgt de baan. Daar komt geen managementbeslissing aan te pas.

Gefrusteerd als P&O’er omdat een manager weer niet uw deskundige adviezen opvolgt? Het ABP biedt hoop. Een probleempje maar: hoe kom je er aan dit machtige werk bij ABP? Want er is ongetwijfeld een fikse wachtlijst met ABP’ers die hun loopbaan een nieuwe wending willen geven. Zij zitten niet te wachten op externe kapers op de kust.