Regels hebben zo hun eigen logica. Voor het bedenken, uitvoeren en controleren zijn allemaal ambtenaren nodig.
De bureaucratie is zo taai, dat er zelfs ambtenaren zijn die er een dagtaak aan hebben regels te bestrijden. En zo leidt het gevecht tegen de bureaucratie juist tot meer ambtenaren.
Zo zijn er ambtenaren die zich bijvoorbeeld druk maken om strijdige regels, de vereenvoudiging van vergunningen (beide van het ministerie van EZ), de administratieve lasten (Financiën) en de ontregeling (Onderwijs).

Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft gekozen voor een creatievere aanpak met het Museum voor Overbodig Beleid. In de top 10 komt het Arbeidstijden-besluit maar liefst twee keer voor.
Een mooi voorbeeld van de site: “De vrijwilligers die de toeristische stoomtram in Medemblik onderhouden zijn veelal professionele spoorwegmedewerkers. Voor de tram geldt het Arbeidstijdenbesluit Vervoer. Dat betekent dat de vrijwilligers hun dagelijks werk en hun vrijwilligerswerk bij elkaar moeten optellen. De exploitatie van de stoomtram komt daardoor in gevaar en bestaat het gevaar dat een wet de uitoefening van een hobby doorkruist. De organisatie moet bovendien een registratie bijhouden van de rijtijden van haar vrijwilligers.”

Minister De Geus scoort overigens niet alleen met zijn Arbeidstijden-besluit. Ook zijn Arbo-wet, regels rondom vrijwilligerswerk en CWI-richtlijnen hebben de top 10 gehaald.

Interessante sites voor HRM-ers en managers:

HRM

Management

Recruitment

Voor een overzicht van online netwerken zie de pagina HR-netwerken.

Er wordt veel vergaderd in Nederland Polderland. Volgens de meeste mensen zelfs veel te veel.

De VVD-fractie in de Haagse gemeenteraad gaat de strijd met de vergadertijgers. â€?Op dit moment vergadert de gemeenteraad veel en lang. Dat leidt ertoe dat Hagenaars niet graag naar raadsvergaderingen komen. Daarnaast maken de vele en lange vergaderingen het onaantrekkelijk voor mensen met drukke banen om zich te kandideren voor de gemeenteraad. Daarmee wordt het raadslidmaatschap als we niet oppassen iets voor vergadertijgers”, aldus de fractievoorzitter.

De VVD wil dat bij elke vergadering in het Haagse stadhuis, te beginnen in de gemeenteraad, een vergadermeter wordt geplaatst. In een dergelijk apparaat worden de bruto-uurtarieven van alle deelnemers en aanwezigen ingevoerd, verhoogd met een opslag voor overheadkosten, bijvoorbeeld van 35%. Op deze manier kan ieder raadslid in een oogopslag zien wat al het gepraat kost. De VVD hoopt dat een beter besef van de kosten leidt tot bewuster en daarmee korter vergaderen. Een besparing van 30 tot 50% van vergadertijd acht de partij mogelijk.

Een goed begin, maar waarom ook niet alle overleggen klokken van de ambtenaren, de fracties en B&W die nodig zijn om de gemeenteraad voor te bereiden? Dan kunnen gemeenteraadsleden zien wat het kost als ze een vraag stellen in de hoop de krant te halen.

Nederland telt 600.000 weblogs. Dat is tenminste de schatting die de directeur van Ilse Media maakte in april. Als we de overdrijving eraf halen en als we rekening houden met webloggers die hun site niet actualiseren, houden we waarschijnlijk nog een indrukwekkend getal over.

Weet hoeveel van uw medewerkers thuis een weblog bijhouden? Heeft u enig idee wie dat zijn? En zijn ze zo gemotiveerd dat ze ook weleens wat voor uw organisatie willen doen in hun log?
We weten allemaal dat eigen medewerkers een belangrijke bron kunnen zijn voor het werven van personeel. En met een weblog kan hun bereik veel groter zijn dan de gebruikelijke vrienden- en kennissenkring.
Bij Cap Gemini hebben ze dat goed begrepen. Medewerkers met een eigen weblog worden voluit gefaciliteerd om mensen te werven. Henk-Jan van der Klis bijvoorbeeld “daagt vrienden en webloglezers uit” om bij CapGemini te komen werken. Zijn weblog verwijst naar www.henkjanverderklis.gaatsamenopreis.nl, een laagdrempelige wervingssite.

Ben wel benieuwd in hoeverre CapGemini weblogs selecteert. Of kan elke medewerker met een weblog over welk onderwerp dan ook een bijdrage leveren aan de werving? Zelfs als ze kritisch schrijven over hun werkgever?

In Nederland kiezen we graag de baas van de week. Medewerkers nomineren voor een radioprogramma een fijne leidinggevende. Vaak het type van de popie jopie die ijs haalt voor zijn medewerkers of met zijn personeel de kroeg ingaat en rondjes uitdeelt.

De Amerikaanse vakbond Working America doet het anders. Op haar website roept de bond werknemers op hun griezelverhalen over de boze baas in te sturen. Voor de liefhebbers levert dat veel tragische verhalen op. Een van de hoogtepunten: “Mijn stervende moeder was geen excuus om overwerk te weigeren.”
Voor de arme werknemers is er een troost: Als ze hun verhaal inzenden naar de Working America-site, maken ze kans op een gratis vakantie van een week! Als de baas tenminste instemt met het verlof natuurlijk.

In een periode waarin ambtenaren en politici (”Minder regels”) kritisch naar de Nederlandse bureaucratie kijken, denken werkgevers graag mee. In het verkiezingsmanifest “Nederland kan winnen” geven VNO/NCW en MKB Nederland hun verlanglijstje aan de politieke partijen. Dat is handig, de partijen kunnen het zo overnemen in hun verkiezingsprogramma’s.
Bescheiden is het verlanglijstje niet; de werkgeversorganisaties konden dan ook niet met één A4-tje volstaan. Maar liefst 40 pagina’s hebben ze hiervoor nodig.

De overheid moet anders worden georganiseerd. Door verschillende ministeries te laten fuseren en door te kappen in het oerwoud van vergunningen, kunnen 40.000 ambtenaren (vooral in beleidsfuncties) verdwijnen. Dat bespaart volgens de werkgevers bijna 2,5 miljard euro per jaar. De werkgevers in het manifest zien nog een ander voordeel: “Zo kunnen in de regel goed opgeleide mensen vrijkomen voor nuttiger werk in de economie en helpen om tekorten in het bedrijfsleven aan te zuiveren.”

Het zegt de meeste internetgebruikers niks, zo bleek uit een onderzoek: Web 2.0. Cynici spreken wel van Hype 2.0. Simpele definities ben ik niet tegengekomen.
Waar de meeste auteurs het over eens zijn, is dat het om een nieuwe generatie internet-sites en -toepassingen gaat waarbij de gebruikers vaak zelf aan het stuur zitten en waarbij het delen van informatie steeds makkelijker wordt.
Het makkelijkst zijn deze nieuwe generatie sites te begrijpen via de populaire voorbeelden van toepassingen:
- zelf makkelijk informatie en opinies publiceren via weblogs (o.a. Blogger)
- samen met anderen informatie publiceren, bewerken en verbeteren (Wikipedia)
- foto’s aan de hele wereld laten zien (bijvoorbeeld via Flickr.com)
- favoriete internetpagina’s delen (Del.icio.us )
- vrienden/kennissen maken op basis van gemeenschappelijke interessen (Hyves, Orkut).

Deze ontwikkeling is ook interessant voor P&O’ers. Zo heeft Elsevier Reed onlangs miljoenen geïnvesteerd in Jobster, een Amerikaanse, nieuwe generatie vacaturesite. Elsevier wil hiermee voorkomen dat het met het eigen Total Jobs-concept blijft steken in internet 1.0.
Wat maakt Jobster dan zo typisch 2.0? Werknemers kunnen een eigen internetpagina maken, uiteraard met een foto, waarop ze kunnen vertellen over hun ervaringen met de bedrijven waar ze hebben gewerkt. Dit gebeurt aan de hand van vragen die de Jobster-redactie regelmatig bedenkt: wat zou je veranderen in jouw bedrijf, welke weblogs lezen werknemers binnen jouw bedrijf, wat is het leukste wat je hebt meegemaakt?
Op deze manier krijgen potentiële werknemers informatie van insiders die vertellen hoe het is om bij dat specifieke bedrijf te werken.

Produceren, presteren en winnen zijn belangrijk. Maar volgens de Hay Group kun je daar ook in doorslaan. Met als gevolg een slechte moraal en een lagere motivatie en arbeidsproductiviteit van werknemers. Of dat bij een bedrijf gebeurt, is volgens Hay afhankelijk van managers.

Overarchievers (managers die teveel prestatiegericht zijn) houden zich vaak bezig met ‘micromanagen’, zoals Hay dat noemt. “Men raakt het grote geheel uit het oog en wil vooral alles zelf doen en zelf het tempo bepalen. Andere zaken die het onderzoek laat zien zijn, ongeduldig reageren wanneer anderen fouten maken en weinig positieve maar vooral corrigerende feedback geven. En overachievers geven heel veel aanwijzingen en richten zich uitsluitend op de zakelijke doelen in plaats van op de mensen. Onder grote druk om hun doelen te halen willen ze nog wel eens over grenzen heen gaan, zowel menselijke als wettelijke”, aldus Hay.
Overachievers behalen zo vooral korte termijn-resultaten. Voor de langere termijn zijn managementstijlen effectiever die meer gericht zijn op ontwikkeling van mensen en duidelijk maken wat verwacht wordt.

Herinnert u de postbodes nog die protesteerden toen zij niet meer in korte broek hun rondes mochten lopen?
Uit een Engels onderzoek blijkt dat bij warm weer vrouwen bloter op het werk mogen verschijnen dan mannen. Waar vrouwen met blote armen in een kort rokje op slippers mogen sjokken, wordt van mannen verwacht – ook bij hitte – dat zij in hun traditionele kantoorkloffie komen. Dat blijkt uit een analyse van Engelse kledingvoorschriften.

Nou en, denkt u misschien. Zo makkelijk komt u er niet vanaf. Volgens het onderzoeksbureau lopen bedrijven die dit soort onderscheid maken het risico dat ze worden vervolgd wegens seksediscriminatie. En zo hoort het: teenslippers voor iedereen, maar dan wel met het bedrijfslogo erop!

De vakanties worden nooit meer wat ze waren. De ‘nieuwe’ communicatie-middelen gooien roet in het eten.
Volgens een onderzoek van Ernst en Young is dankzij mobiele telefoon, email en laptop tweederde van de hogeropgeleide werknemers tijdens de vakantie gewoon bereikbaar voor het werk. En voor 20% brengt dat zelfs psychische klachten met zich mee.

Ben blij dat mijn vakantie erop zit en dat ik – terwijl iedereen net weg is – rustig achter mijn bureau mijn grootse daden voor het komende jaar kan bedenken. Hmmm. Heerlijk. Ik kom helemaal tot rust.