“De manager wordt te hoog gewaardeerd” kopt het dagblad Trouw dit weekend op zijn voorpagina. Trouw citeert hierbij Paul de Beer, bijzonder hoogleraar arbeidsverhoudingen aan de Universiteit van Amsterdam. (more…)
Monsterboard.nl is de bekendste vacaturesite in Nederland. Bijna driekwart van de Nederlanders kent deze loopbaansite. Dat blijkt uit een onderzoek onder ruim 14.000 mensen door Multiscope.
Voor dit onderzoek heeft het bureau de naamsbekendheid onderzocht van de 1000 best bezochte Nederlandse internetsites. Voor recruiters is het bijvoorbeeld interessant om te zien wie de marktleider is per segment. Hier vinden zij antwoorden op vragen als wat is de populairste studentensite, welk weblog wordt het meest bezocht, welke gaming-site?
Er is al heel veel gezegd over hoge inkomens voor managers en bestuurders. Maar de effecten hiervan blijken door te werken in de arbeidsvoorwaarden van grote groepen medewerkers volgens een Amerikaans onderzoek: “Wanneer topmanagers een te hoge vergoeding krijgen, worden ook andere bestuurders en afdelingshoofden boven het marktgemiddelde betaald”.
Redenen hiervoor:
- hoog betaalde bestuurders maken zich sterk voor goede arbeidsvoorwaarden van hun medewerkers. Al was het maar om rechtvaardig over te komen;
- werknemers nemen de hoge salarissen van hun managers als maatstaf en vergelijken die met hun eigen salaris;
- te hoge vergoedingen aan de top leiden tot ontevredenheid bij de medewerkers en zorgen voor een groot verloop.
De onderzoekers van de Stanford Graduate School of Business waarschuwen er zelfs voor dat de gestegen personeelskosten (voor arbeidsvoorwaarden en voor personeelswerving) kunnen leiden tot lagere winsten. Dat worden nog ingewikkelde rekensommen voor aandeelhouders.
Rustig in een boek neuzen of een tijdschrift lezen, is er niet meer bij. Tenminste niet bij sommige Bruna-winkels. Het gedrukte woord heeft hier concurrentie gekregen van reclameclips.
Vanaf maandag 25 september zijn in vier Bruna-vestigingen actuele vacatures van uitzendbureau Start op grote schermen te zien. Start wil op deze manier haar vacatures onder een bredere groep potentiële flexmedewerkers onder de aandacht brengen.
De vacature-clips zijn te bewonderen op de schermen bij Bruna in Hoofddorp, Nieuwegein, Ede en Houten. Start koos voor deze plaatsen omdat haar eigen vestigingen dichtbij deze Bruna-locaties liggen. Klanten van Bruna krijgen op grote schermen achter de kassa elke vijf minuten een korte clip van Start te zien; met algemene informatie over Start, zes actuele vacatures van de nabije Start-vestiging en een routebeschrijving hierheen.
Deze nieuwe vorm van communicatie wordt narrowcasting genoemd. Via audiovisuele displays worden specifieke doelgroepen benaderd, vanaf één centraal punt, op één of meerdere locaties, op van tevoren bepaalde tijdstippen. De inhoud is op maat gesneden. Volgens de leverancier van de schermen maakt narrowcasting zeer gericht communiceren met doelgroepen mogelijk.
Misschien ook iets voor de interne communicatie van uw organisatie? Medewerkers kunt u met uw boodschappen confronteren in de hal, bij de kassa van het bedrijfsrestaurant of desnoods in de toiletten.
Heel wat werknemers zijn niet actief op zoek naar een andere baan. Zij zijn tevreden met hun huidige werk.
Zij surfen niet alle jobsites af. De steeds dikkere krantebijlagen met vacatures laten ze links liggen. Maar als ze toevallig een interessante baan zien, willen ze best nadenken over een nieuwe stap.
Hoe bereikt u deze grote groep van latente baanveranderaars? Heeft u weleens gedacht aan Google Adwords, het advertentieprogramma met de relatief goedkope tekstadvertenties van Google? Of het concurrerende programma van Yahoo waarmee u adverteert bij MSN, Ilse, Wanadoo, Lycos en AltaVista?
Hoe werkt het? U bekijkt uw vacaturetekst goed en bedenkt welke zoekwoorden hierbij passen. Of anders gezegd: welke zoekwoorden in uw vakgebied of branche zal een latente baanveranderaar intypen bij Google? U zet bij deze zoekwoorden een kleine tekstadvertentie met een verwijzing naar uw site waar de complete advertentietekst is te vinden. En u betaalt slechts een klein bedrag per klik.
Eenvoudig zelf te regelen. Maar als u dit teveel gedoe vindt, zijn er gespecialiseerde bedrijven die deze zogenoemde zoekmachinemarketing voor u regelen. In Amerika is er zelfs een gespecialiseerde web-vacaturedienst die werkgevers dit werk uit handen neemt. Wie neemt dit idee over voor de Nederlandse markt?
Slecht management is de meest effectieve manier om medewerkers weg te jagen. Dat blijkt uit een mini-onderzoekje van The Chief Happiness Officer.
Een vrije vertaling voor de Nederlandse situatie in 10 tips om medewerkers te pesten.
Tips voor managers
1. Geef autoritair leiding; medewerkers moeten weten wie de baas is
2. Wees agressief; zorg dat ze bang voor je zijn, dan lopen ze harder
3. Vertel wat ze fout doen; complimenten krijgen de medewerkers thuis wel
4. Wees onvoorspelbaar; een consistente lijn volgen is saai.
Tips voor kantoorpolitiek
5. Laat medewerkers niet zelf beslissen. Ook voor kleine zaken moeten ze toestemming vragen. Zelfs voor kleine aankopen zijn managementbeslissingen, formulieren en overleggen nodig.
6. Regel alles in gedetailleerde procedures en zorg dat het waterdicht wordt geregistreerd. Denken doen de medewerkers thuis maar.
Tips voor de inhoud van het werk
7. Geef medewerkers nutteloos werk
8. Laat ze op de minuut hun uren maken, maar zorg ervoor dat ze niks te doen hebben (uiteraard is alle afleiding uit den boze: weg met de internetaansluiting, weg met de radio)
Tips voor de communicatie
9. Luisteren is iets voor medewerkers, niet voor managers
10. Houd informatie achter. Ze hoeven niet alles te weten, zolang ze maar doen wat hen wordt verteld.
Op een kleine afdeling raken min of meer gelijktijdig drie collega’s zwanger. Om de capaciteit op peil te houden, worden medewerkers ingevlogen van een extern bureau. De sfeer op de afdeling verandert. De gesprekken gaan alleen nog maar over leaseauto’s.
Dit maakte ik enkele jaren geleden mee bij een overheidsorganisatie. Ik moest hieraan denken toen er weer eens in het nieuws was dat de salarissen van ambtenaren gemiddeld waren achtergebleven bij die in het bedrijfsleven. Het onderzoek geeft een heel diffuus beeld waarbij verschillen blijken tussen sectoren bij de overheid en tussen groepen werknemers.
Is er een arbeidsmarkt-probleem voor de overheid? Het onderzoek maakt dit niet duidelijk. Werknemers hebben een complex aan redenen om te kiezen voor een bepaald beroep, een sector of voor een specifieke werkgever. Er zijn mensen die het leuk vinden om koekjes te bakken of te verkopen, terwijl anderen zich er liever over buigen hoe voorkomen kan worden dat er giftige stoffen in de koekjes terecht komen.
Los nog van de motieven van werknemers heeft het onderzoek vanwege de complexiteit alleen gekeken naar de salarissen. Er is geen vergelijking gemaakt tussen de totale arbeidsvoorwaarden-pakketten. Wie weet hebben de zwangere collega’s voor de overheid gekozen omdat het makkelijker voor hen is om werk te combineren met hun prive-leven door alle goed betaalde verlofmogelijkheden die hun werkgever biedt. En vinden de collega’s uit het bedrijfsleven het interessanter om in een lease-auto naar verschillende opdrachtgevers te zoeven. En wie weet voor welke werkgever ze kiezen als ze aan kinderen toe zijn?
Ook opgelucht ademgehaald na Prinsjesdag?
Uit het koffertje vielen deze keer geen grote, nieuwe wilde plannen van het kabinet. Dus geen nieuwe verplichtingen, geen wijzigingen in onze systemen.
Met een beetje geluk wordt 2007 een rustig jaar als het gaat om HRM-wetgeving. Want Balkenende 3 is een tussenkabinetje, dat over ons land waakt in afwachting van de vervroegde verkiezingen op 22 november. In het coalitieland dat Nederland is met ingewikkelde formatie-onderhandelingen, zal het nieuwe kabinet op z’n vroegst twee maanden later aantreden. Vervolgens moeten al die nieuwe plannen uit het regeerakkoord in wetten en regels worden vertaald en worden besproken in het parlement. Dat betekent dat in we pas in 2008 de eerste, nieuwe lading wetten kunnen verwachten.
Nu we in 2007 minder last krijgen van verplichte nummertjes, kunnen we ons druk maken om zaken die er echt toe doen in een krappere arbeidsmarkt: goed personeel binnenhalen en vasthouden. Kunnen we met z’n allen werken aan de economische groei, zodat het nieuwe kabinet (Balkenende 4 of Bos 1?) zich volgend jaar met Prinsjesdag nog meer op de borst kan kloppen.
In alle verkiezings-programma’s staat het: we hebben ambtenaren teveel. Tegelijkertijd roepen politici dat er meer politieagenten, meer onderwijzers en leraren nodig zijn. Maar ook dat zijn ambtenaren.
De ambtenarenvakbond is boos en komt met een reeks advertenties onder het motto ‘Toch handig die ambtenaren’.
Natuurlijk is het niet leuk om elke vier jaar te moeten horen, dat je overbodig bent. Maar toch moet ik hier een lans breken voor onze politici. Zij willen de ambtenaren sparen die de dienstverlening aan burgers regelen. Kortom u houdt uw favoriete oom agent, uw sympathieke vuilnisophaler en die oh zo aardige verpleegster.
Want de politieke partijen hebben hun pijlen gericht op de beleidsambtenaren: de werknemers bij ministeries die kamervragen beantwoorden en regels maken omdat politici denken op deze manier een maatschappelijk probleem op te lossen. Dat kan kennelijk een tandje minder. Kamerleden snijden dus in de dienstverlening aan henzelf en laten de burgers buiten schot.
Zo’n onbaatzuchtige houding verdient alle steun! Zullen we – om dat echt mogelijk te maken – hierbij met elkaar afspreken dat we bij een ongeluk of ramp niet vervallen in de reflex dat er nieuwe regels moeten komen of dat oude richtlijnen beter moeten worden gecontroleerd?
Gisteren schreven we over de vernieuwing van het Europese HRM-beleid van McDonald’s. Ook de communicatie is gemoderniseerd om het imago op te vijzelen.
Interessant is bijvoorbeeld het Amerikaanse weblog Open for Discussion dat het bedrijf is gestart om te laten zien dat het maatschappelijk verantwoord onderneemt. Vice-president Bob Langert heeft hiermee overigens veel hoon over zich afgeroepen van webloggers. Hij reageert niet of nauwelijks op de kritische reacties die zijn lezers plaatsen bij zijn zonnige kijk op de wereld. Open voor discussie?
Een mooi voorbeeld is zijn bijdrage over het arbeidsmarkt-imago van McDonald’s: “Outdated, Unjustified and Untrue“. Het goede nieuws dat Mac in verschillende landen goed scoort op ‘best place to work’-lijstjes, raakt snel ondergesneeuwd door reacties van oud-werknemers. Soms zijn ze teleurgesteld, soms gaan ze nog steeds voor hun oud-werkgever door het vuur. De McLogger reageert niet op hen. Kennelijk heeft hij geen behoefte aan een digitaal gesprek met hen. Hoe serieus is dat luisteren naar werknemers, klanten en andere stakeholders dan?
En zo kan het bedrijf nog jaren blijven investeren in grootschalige PR- en arbeidsmarktcampagnes. Maar of het veel uithaalt?
Lees ook: BigMac-offensief voor beter imago op arbeidsmarkt (1)