Een groot gedeelte van onze productie is uitbesteed aan landen als China. We wennen aan het idee, maar weten nog niet hoe we moeten omgaan met de dilemma’s die dat oproept. Tegen elkaar zeggen we dat de productie naar het buitenland verhuist, maar dat de Nederlandse beroepsbevolking het vooral moet hebben van hoogwaardig kennisintensief werk.

NRC Handelsblad van vandaag helpt ons ruw uit de droom met het artikel ‘Nederland aan kop met uitbesteden’. De krant citeert een onderzoek van de Erasmus Universiteit in samenwerking met buitenlandse instituten. In een vergelijking tussen vijf landen (Spanje, Duitsland, Groot-Britannië, de Verenigde Staten en Nederland) blijkt ons land de koploper in het uitbesteden van productontwikkeling naar het buitenland.
27% van alle Nederlandse bedrijven heeft activiteiten naar het buitenland verplaatst; vooral naar India en China. Nog eens 17% denkt erover om dit te doen. Vooral bij het mkb gaat het niet alleen om de productie, maar ook om kennisintensief werk als onderzoek en productontwikkeling.
De reactie van hoogleraar Henk Volberda, die in Nederland het onderzoek uitvoerde: “Ik had niet verwacht dat de uitbesteding van hoogwaardige functies al zo ver was gevorderd.”

Het wil maar niet vlotten met de levensloopregeling. Van de verwachte 1,9 miljoen werknemers die het kabinet had verwacht, doen er slechts 300.000 mee. Hoe zou dat nog toch komen?

Critici vinden de regeling te beperkt:
- het verlof opnemen mag alleen met toestemming van de werkgever
- voor lagere inkomens is het vaak moeilijk om te sparen via de levensloopregeling.

De afgelopen week zijn allerlei voorstellen gedaan om de levensloopregeling aantrekkelijker te maken. Zo moeten zelfstandige ondernemers ervoor in aanmerking komen. En moet de regeling ook extraatjes bieden voor werknemers die ouderschapsverlof opnemen. Deze wijzigingen komen echter niet tegemoet aan de belangrijkste bezwaren. Sterker nog: deze maken de regeling nog ingewikkelder. (more…)

Als het aan de Tweede Kamer ligt, krijgen de wervers van het ministerie van Defensie de handen op de rug gebonden.
Een kamermeerderheid wil dat militairen met kinderen onder de vijf jaar worden gevrijwaard van buitenlandse missies.
Gisteren heeft minister Kamp laten weten dat hij de kamermotie niet zal uitvoeren. Want uit een inventarisatie is gebleken dat er relatief veel militairen zijn met jonge kinderen. En juist deze groep wordt het vaakst naar het buitenland uitgezonden.

De komende weken moet blijken of de Kamer hiermee genoegen neemt. Of dat het werk van de Defensie-recruiters in de krappe arbeidsmarkt nog moeilijker wordt gemaakt.

Deze nieuwe site is de opvolger van het weblog van Personeelsnet (personeelsnet.blogspot.com). De redactie is overgestapt op een ander weblogsysteem dat meer mogelijkheden heeft. Zo hebben we de artikelen beter vindbaar gemaakt met behulp van tags en rubrieken. Het is makkelijker geworden om te reageren op dit Personeelslog.
Ook de vormgeving is opgefrist, zodat deze beter past bij de Personeelsnet-moedersite.

Gelukkig hebben we alle bijdragen en reacties van het oude weblog kunnen meeverhuizen naar dit Personeelslog. Voor deze snelle makeover willen we graag de mensen van ons webbedrijf GeenPunt bedanken. In het bijzonder Jerry Nicolaas die de vormgeving voor zijn rekening heeft genomen.

We hopen dat de nieuwe vorm u bevalt. Uw opmerkingen over en suggesties voor Personeelslog zijn van harte welkom.

Het wiel opnieuw uitvinden, is niet voor niets een oerhollandse uitdrukking. Daarmee bedoelen we overigens niet dat we beginnen met een vierkant wiel, vervolgens een ovaal, om uiteindelijk te komen tot de meest ideale vorm: een rond wiel!

Een kenmerk van een bureaucratie is dat er veel onderdelen zijn die ongeveer hetzelfde doen en die vooral druk zijn met het uitschakelen van de concurrenten binnen de eigen organisatie om zo hun eigen voortbestaan te rekken.
De strijd tegen de bureaucratie (voor minder regels, heet het dan) begint erg te lijken op wat ze bestrijdt. De initiatieven om bemoeizuchtige ambtenaren aan te pakken, buitelen over elkaar heen. In dit weblog hebben we eerder geschreven dat de strijd voor minder regels juist leidt tot meer ambtenaren.

Nu is er sinds kort een Kafka-brigade die “uitrukt wanneer burgers en ambtenaren zijn vastgelopen in het woud van wet- en regelgeving“. Het wachten is op een initiatief uit de ambtenarij om de verdwaalde burger de weg te wijzen in het oerwoud van anti-bureaucraten.

In de serie opmerkelijke wervingsvideo’s deze keer de Nederlandse campagne van Yacht om ICT’ers binnen te halen. Het detacheringsbureau (een onderdeel van de Randstad Holding) is op zoek naar kandidaten die zich naar een baan weten te bluffen. Het wervingsspotje geeft hiervan een voorbeeld in een sollicitatiegesprek.

Zie ook de Yacht-campagnesite Upgrade Jouw Carriere.

Wervingsvideo’s waaraan dit weblog eerder aandacht heeft besteed:
- Rhinofly (Nederlands bureau voor internetcommunicatie)
- Canadese leger
- CIA.

Weet jezelf voorbeelden van opmerkelijke wervingsvideo’s? Laat het ons weten.

Arbocatalogus: Afspraken tussen werkgever(s) en werknemers over de manier(en) waarop het bedrijf voldoet aan de doelstellingen van de Arbeidsomstandigheden-wet. Deze afspraken kunnen verwijzen naar beschrijvingen van technieken en methoden, goede praktijken, normen en praktische handleidingen.

De term Arbocatalogus komt uit de nieuwe Arbo-wet. Hiermee wil de overheid niet langer gedetailleerd beschrijven hoe werkgevers moeten voldoen aan de eisen die de wet stelt aan de arbeidsomstandigheden. De bedoeling is dat werkgevers en werknemers hierover gezamenlijk per bedrijf of per bedrijfstak afspraken maken.

In de praktijk moet blijken of het nieuwe overleg- en onderhandelingscircuit dat hierdoor ontstaat, ook daadwerkelijk leidt tot een vermindering van het aantal regels.

Vandaag is de eerste Dag van de Gelijke Beloning. Dat betekent dat niet alleen vandaag geen onderscheid mag worden gemaakt in de beloning tussen man, vrouw, allochtoon, autochtoon, parttimer en fulltimer.

Steeds meer bedrijven krijgen aandacht voor maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO). Wat betekent dit voor het personeelsbeleid?

Snel gezegd gaat het bij MVO om de manier waarop een bedrijf omgaat met de 3 P’s: People, Planet en Profit. Om dit duurzaam ondernemen meer te laten zijn dan een PR-stunt, komt er wel het nodige bij kijken.
Dit geldt ook voor het personeelsbeleid (People).

Natuurlijk voelen we allemaal aan dat kinderarbeid en discriminatie op de werkvloer niet passen bij duurzaam ondernemen. En medezeggenschap weer wel. Een ondernemer die zich in Nederland aan de wet houdt, komt al een heel eind.
Maar steeds vaker komen onze producten uit het buitenland. Vooral China is populair. Wat betekent deze globalisering voor bedrijven die duurzaam willen ondernemen en een personeelsbeleid willen voeren dat hierbij past?

Onlangs sprak ik een ondernemer die veel productiewerk heeft ondergebracht in Chinese fabrieken en die hiermee worstelt: “Voor de reisvergoeding die ik een medewerker in Nederland betaal, heb ik in China een topmanager.” Naar Chinese begrippen krijgen de arbeiders goed betaald.
De ondernemer heeft er moeite mee om te achterhalen hoe het echt is gesteld met de arbeidsomstandigheden daar. “Je hebt snel het gevoel dat de werknemers op straffe van ontslag een ingestudeerd lesje opzeggen als je ernaar vraagt”, aldus de ondernemer.

Zo brengt MVO ook dilemma’s mee op het terrein van personeelsbeleid. In het gereguleerde Nederland houden we ons aan de Arbo-wet, maar tegelijkertijd gaan we naar een goedkoper land waar andere normen gelden voor de arbeidsomstandigheden.
Of zijn we alleen duurzaam in Nederland en voelen we ons niet verantwoordelijk voor de bedrijven in het buitenland waar we onze productie inkopen?

Kun je wie je bent wel goed vangen in een CV? Volgens de Amerikaanse nieuwe generatie vacaturesite Jobster kan het veel makkelijker.

In plaats van een traditioneel CV gebruikt Jobster andere manieren waarmee werkgevers en sollicitanten elkaar leren kennen. Jobster gebruikt daarbij technieken die ook sociale netwerk- en datingsites toepassen.
Zo kan de werkzoekende zichzelf voorstellen via antwoorden op persoonlijke vragen als: ‘hoe heet de film over je leven’, ‘welk ander beroep wil je proberen’, ‘wat is je droombaan’?

Een nieuwe manier die Jobster sinds kort aanbiedt, is dat kandidaten een profiel van zichzelf kunnen maken met behulp van ‘tags’. Met deze zoekwoorden die de sollicitant zelf opstelt, kan hij zichzelf zo uitgebreid beschrijven als hij wil. Tags kunnen eigenschappen zijn, competenties, de baan die hij of zij zoekt, zijn/haar werkervaring, hobbies. De mogelijkheden zijn onbeperkt.
Door te zoeken op voor hen relevante tags, kunnen werkgevers en collega’s het profiel van de kandidaat vinden. Overigens vraagt dit van beide partijen (werkgevers en sollicitanten) wel dat zij redelijk weten welke zoekwoorden de ander gebruikt. Jobster helpt hierbij een handje. Bij de tags die een zoekende werkgever of werkzoekende intypt, geeft de site ook verwante tags aan.

Welke Nederlandse vacaturesite volgt?