Waarom recruiters niks te zoeken hebben in Second Life
Meer dan 5,2 miljoen inwoners telt de virtuele wereld Second Life, tenminste volgens de eigenaar ervan. Steeds meer recruiters hebben interesse voor deze doelgroep.
We lezen vooral over Second Hype dat we het niet mogen missen. Dat je ouderwets bent als je geen virtuele vestiging hebt. Daarom vijf redenen waarom recruiters (nog) niks te zoeken hebben in Second Life.
Vijf argumenten tegen Second Life-recruitment
1. De virtuele wereld Second Life is ontoegankelijk. Allereerst moet er aparte software worden gedownload. Vervolgens kost het veel tijd om uit te vinden hoe het allemaal werkt. Niet voor niets houdt het overgrote deel van de 5,2 miljoen “inwoners” het na hooguit enkele bezoekjes voor gezien.
2. De regelmatige bezoekers van Second Life komen naar deze virtuele wereld om anderen te ontmoeten. Zij komen er niet om een baan te zoeken of om jouw reclamepraatje aan te horen over dat fantastische bedrijf…
3. Second Life is een gevarieerde, internationale gemeenschap. Recruiters moeten het doorgaans hebben van kandidaten die hun computer min of meer in de buurt hebben staan.
4. Recruiten via Second Life is erg arbeidsintensief in verhouding tot het aantal kandidaten dat je kunt bereiken. Want de recruiter moet daadwerkelijk virtueel aanwezig zijn om een gesprek te kunnen aanknopen met mogelijke kandidaten.
5. Het belangrijkste argument om niet veel te verwachten van Second Life is een optelsom van bovenstaande argumenten: de kans is bijzonder klein dat je een kandidaat vindt die
- de Second Life-drempels heeft genomen
- èn daar op dezelfde tijd en lokatie aanwezig is als de recruiter
- èn bereid is kennis te nemen van de vacature
- èn in de buurt woont
- èn alle kwalificaties heeft voor de functie.
Kortom: Zo weinig tijd, zo weinig bruikbare kandidaten.
Maar welke redenen zijn er voor recruiters om wèl te investeren in Second Life?
Lees ook: Why Second Life isn’t the best option for recruiters (Resourcing Strategies).
Thursday 5 April 2007 om 22:45
Cor, daar waar ik Second Life geen grote toekomst toe dicht, is er een andere reden. Namelijk ervaring opdoen in 3D virtuele werelden. Want welke het gaat worden is niet bekend, dat het Second Life niet zal zijn is voor mij bijna zeker, maar dat er één of meer hele succesvolle virtuele werelden gaan komen (Sony is met playstation heel ver, MTV is bezig, nog een paar) is duidelijk. Je moet dan wel weten hoe je je daarin kan en moet bewegen.
Friday 6 April 2007 om 00:18
Inderdaad om ervaring op te doen (voor wat eventueel komen gaat). Daarnaast is jezelf nu in SL begeven vaak een hoop gratis reclame.
Het grootste probleem van digitale werelden wordt volgens mij hoe je het wervingskanaal betreedt. Tot nu toe zie je bedrijven (en recruiters) kiezen voor de bekende aanpak: netwerken, mensen aanspreken, etc.. Een aanpak waarvan het de vraag is of die ook succesvol is in SL omdat mensen zoals je zelf al zegt daar niet op zitten te wachten. Randstad is tot nu toe een van de weinige die ik op dit gebied wel vernieuwend heb bezig gezien en goed heb zien inhaken op de ‘hype’ met hun virtuele banen.
Friday 6 April 2007 om 10:00
@Bas: Ben het met je eens dat 3D virtuele werelden een hoge vlucht kunnen nemen. Het mooiste zou zijn als internet – daar waar het een toegevoegde waarde heeft – die kant op zou gaan.
@Michel: Het slimme van Randstad is dat ze een virtuele vestiging hebben geopend die bemiddelt in virtuele banen. Op deze manier blijven ze bij hun core business op een manier die past bij Second Life.
Overigens zie ik op termijn wel mogelijkheden voor 3D-werelden in de recruitment. Een pratende avatar is volgens mij niet voldoende. Wel zie ik wat in een virtuele wereld die kandidaten laat beleven hoe een beroep in de praktijk is. En misschien valt dat deels zelfs assessment-achtig in te zetten.
Friday 6 April 2007 om 18:03
Argument 2 tot 4 vind ik bijzonder eenzijdig… je moet namelijk niet je kandidaten zoeken op Second Life, maar je kan wel met de in ‘real life’ gevonden kandidaten afspreken op Second Life. Zodoende kan je iemand snel en eenvoudig spreken zonder dat die persoon in de file hoeft te staan, parkeerruimte hoeft te zoeken en reistijd hoeft te spenderen. Je logt simpel weg op een afgesproken tijd in en het gesprek kan beginnen.
Natuurlijk kan dat ook per telefoon. SL is momenteel grafisch nog te slecht ontwikkeld en zodoende niet beter dan de telefoon. Het voordeel van een gesprek waarbij je iemand kan zien is dat je ook de non-verbale communicatie kan ontvangen. Ik verwacht wel dat virtuele werelden zich steeds verder gaan ontwikkelen en dat er op ten duur een virtuele wereld (misschien wel SL) ontstaat die een daadwerkelijke substituut wordt voor “real life”. En Second Life is daarvan dan de grondlegger dus verdient naar mijn inzien meer respect dan dat het nu vanuit de media krijgt.
Interesse in onze SL vestiging? Kijk op:
http://slurl.com/secondlife/baekga/80/230/80/?title=Arbo%20Concern
John Franck
Arbo Concern
Tuesday 10 April 2007 om 13:10
John, Sl krijgt toch juist heel veel respect vanuit de media? De kritische geluiden en vragen komen juist van weblogs e.d.
Monday 16 April 2007 om 21:50
Cor, ben jij de schrijver van dit artikel?
Ik blog ook, mag ik delen overnemen in mijn artikel over SL?
Thanks, Rutger
PS we zijn zelf ook bezig met een SL experiment als recruitmentagency
Monday 16 April 2007 om 22:04
@Rutger:
Ik vind het prima als je delen van het artikel overneemt met bronvermelding. Het zou helemaal mooi zijn als er ook een link is naar dit complete artikel.
Verder ben ik erg benieuwd naar jullie ervaringen met Second Life. Wil je me op de hoogte houden?
Sunday 21 December 2008 om 19:03
[...] Waarom recruiters niks te zoeken hebben op Second Life [...]
Thursday 11 March 2010 om 09:38
[...] de aparte software die nodig was om naar Second Life te kunnen reizen voor de meeste mensen een te hoge drempel. De kantoren en eilanden die bedrijven in deze 3D-wereld hadden gebouwd, kwamen snel leeg te [...]