Werken met oud, middelbaar en (piep)jong
Tijdens het werkoverleg sms-en ze zich de blaren op de vingers. En toch blijken ze te volgen wat er wordt gezegd. Hoe moet dat met de internetgeneratie (ook wel generatie Y genoemd) op het werk? En hoe werken zij samen met de generatie X-ers, ja zelfs met babyboomers? Of gaat dat vanzelf wel goed?
Dr. Russell Eckel, voorman van de Amerikaanse Nommos Consulting Group, is gefascineerd door de veranderingen die het werk ondergaat: niet alleen de nieuwe technologische mogelijkheden, maar ook de nieuwe generatie die gewend is deze voluit te gebruiken.
“De nieuwe generatie verwacht niet alleen verandering, maar verwelkomt deze ook in hun eigen werk. Zij kan snel verveeld raken met routinematige taken en herhaling.” Volgens Eckel draait het bij de internetgeneratie om drie C’s: creativity, competence, and community.
“Managers moeten hun management-stijl aanpassen. Top down-vormen van sturing werken minder goed dan samenwerking. Managers moeten een omgeving, een bedrijfscultuur helpen creëren die samenwerking bevordert en die de creativiteit van de internetgeneratie stimuleert en gebruikt.”
Hoe moet je omgaan met de nieuwe, springerige werknemers die multi-tasking ongeveer hebben uitgevonden? Wat betekent dat bijvoorbeeld voor recruitment en opleidingen? Geïnspireerd op Eckels ideeën geeft de internetsite Generations@Work antwoord op dit soort vragen.
Wednesday 27 June 2007 om 15:30
Interessant en herkenbaar artikel. In het midden gelaten wat ‘ons’ nu zo anders maakt (waarschijnlijk inderdaad de informatievoorziening en de technische vaardigheden waar we mee zijn opgegroeid), zijn er dus eigenschappen aan Gen Y mensen die invloed hebben op de manier waarop ze geworven moeten worden. Namelijk het boeien en uitdagen. En om Gen Y mensen te houden is het dus belangrijk om hun interesse vast te houden en daarbij moet je niet rekenen op trouw om het trouw zijn.
Ik zie het als positieve veranderingen. Misschien omdat ik zelf van gen Y ben. Trouw om het trouw zijn bijvoorbeeld, vind ik een heel mooi principe, maar het strookt met mijn visie op proactiviteit. Als iets je niet bevalt en je output daaronder lijdt, dan wil je daar iets aan veranderen. De eerste optie is natuurlijk niet een andere baan. Maar die andere baan is wel een van de opties. Kom je er niet uit, dan zoek je je heil ergens anders. Zolang die mate van flexibiliteit ook heerst op de arbeidsmarkt is dat geen probleem. Sterker, die mate kan misschien niet eens ontstaan zonder die flexibiliteit.
Nu vraag ik me af hoe bedrijven gaan reageren op de uitdagingen die uit de gen Y zullen komen.