Dank je. Maar ik mis hier het gesprek. Of ik kijk niet goed. Er staan inderdaad cijfermatige beoordelingen en een aantal citaten. Maar volgens mij gaat het er juist om dat partijen met elkaar producten, diensten, samenwerkinge, relaties, e.d. naar een hoger niveau tillen.

De DellHell eindigde voor Dell net niet in een Hell omdat ze zich optijd mengde in het gesprek. De vaccinatie voor tieners tegen baarmoederhalskanker werd een fiasco omdat VROM van de zijlijn stond te kijken hoe de internetbuzz zich tegen het beleid keerde.

Dus als je een werkgeversreview hebt en er wordt op onderdelen slecht of goed gescoord, is het volgens mij interssant de achtergronden te weten. Daar kom je alleen achter door de mogelijkheden te scheppen die ook op dit blog mogelijk zijn.

Of niet ?

Er is inmiddels in Nederland al minstens één site waarmee werkgevers kunnen worden beoordeeld: Companyrating.nl, opgezet door banensite Intermediair.

De site claimt inmiddels 8240 reviews te hebben over in totaal 2279 bedrijven.

Lees ook: Intermediair laat werkgevers beoordelen.

Mij heeft het altijd gefascineerd dat je eenvoudige do/do’nt beslissingen 100% kunt afwegen (een blok kaas kun je proeven, een bosje bloemen kun je zien en ruiken, een cd kun je van tevoren beluisteren) maar dé thema’s in het leven ‘wonen en werk’ moeten altijd in een paar paar gesprekken of bezoekjes worden beslist.

Natuurlijk, er is ook zoiets als een best werkgevers AWARD gebaseerd op allerlei quickscans, 85 vragen, enz. Maar dat blijft een momentopname terwijl web 2.0 nu juist draait om het continue gesprek tussen belanghebbenden. In dit geval werknemers, ex-werknemers, stagiaires, andere betrokkenen die het bedrijf kennen én de werkgever zelf. Die zou blij moeten zijn met kwantitatieve scores en met het kwalitatieve gesprek. Om wakker te worden, wakker te blijven en (werk)omstandigheden te creëeren prikkelen en uitdagen.

Hoe zou een voor iedere belanghebbende goed, maar eenvoudige reviewsite eruit moeten zien ?

Naar aanleiding van een bericht van persbericht Reuters heeft Nu.nl een artikeltje over Reputationdefender en Defendmyname. Volgens Reuters kunnen werknemers deze sites inschakelen om zoekmachines te zuiveren van zoekresultaten waarin zij voorkomen op een manier die ze ongewenst vinden voor hun (nieuwe) werkgevers of voor recruiters.

De site bevat een database met namen van leidinggevenden en een beoordeling van hen door (ex)medewerkers: eBosswatch. “Niemand zou met een zak moeten werken“, is de subtiele ondertitel van de site.

Dat betekent alleen maar dat bedrijven die gebruik maken van ReputationDefender, niet willen leren van hun fouten en hun fouten willen verbergen. Bij zo’n bedrijf zou ik niet eens willen werken en al helemaal geen producten kopen.
Hoewel er vast wel bedrijven zijn, die RepDef gebruiken om te ontdekken welke fouten ze maken, speelt RepDef vooral in op de angst van veel bedrijven dat fouten toegeven slecht is voor je imago. Helaas hebben ze dan niet begrepen, dat wat echt slecht voor je imago is, is je fouten verbergen en de klokkenluiders najagen.

Volgens mij is ReputationDefender niet gericht op bedrijven, maar uitsluitend op consumenten. En daar kan ik me wel iets bij voorstellen.

Een ReputationDefender service voor bedrijven zou m.i. veel minder relevant zijn.