Op TV zien we botte jury-leden tijdens talentenshows mensen afwijzen. Ook het publiek mag meestemmen over de kandidaat die naar de volgende ronde mag.
We hebben allemaal een mening over alles en iedereen. En we hoeven ons daarvoor niet zo goed te laten informeren als een manager voor het functionerings- of beoordelings-gesprek.

Dagelijks vormen collega’s, klanten en anderen een mening over onze werknemers. Internet maakt het wel heel makkelijk om ons oordeel naar buiten te brengen. Eerder heeft Personeelslog geschreven over Amerikaanse sites waar werknemers anoniem hun baas kunnen beoordelen of werknemers hun collega’s.

Deze trend is nu ook overgewaaid naar Nederland. Op de site Beoordeelmijnleraar kunnen leerlingen van het voortgezet en middelbaar onderwijs hun mening kwijt over hun docenten. Zo geeft Anoniem een lerares (met naam, vak en school genoemd zodat we zeker weten wie het is) het rapportcijfer 2. Met als onderbouwing: “Arrogant, denkt dat ze heel wat is. Doet onaardig en bekt leerlingen af.”

Op dit soort sites kunnen online reputaties van onze werknemers worden gemaakt of gebroken en daarmee overigens ook die van de werkgever.
Hoe moeten we hiermee omgaan? Kunnen we iets leren van de oordelen over onze werknemers? Hoe weten we of deze meningen betrouwbaar zijn? Wat betekenen deze online beoordelingen voor de betrokken medewerkers?

Is het gewoon wennen en laten we het erbij zitten? Of pakken we – als dat kan – de beoordelaar aan, zoals Vodafone heeft gedaan om de privacy van een medewerker te beschermen?

Dit artikel is geplaatst op Wednesday 12 December 2007 om 0:25 en is te vinden in de rubriek Kantoorleven. Reacties op dit artikel kunnen worden gevolgd met RSS 2.0. U kunt een reactie geven of met trackback een bijdrage plaatsen vanaf uw eigen weblog.(NB: overigens verschijnt er geen trackback-window als je op trackback klikt)