CV checken met leugendetector
Bedrijfsrechercheur Schalke & Partners controleert sinds kort CV’s van sollicitanten met behulp van een leugendetector. Dit weekend stelden twee wetenschappers in NRC Handelsblad de betrouwbaarheid van deze methode ter discussie.
In Nederland is werken met een leugendetector (of polygraaf) niet gebruikelijk. Zo’n polygrafisch onderzoek is, zo begrijpen we uit de site van bedrijfsrechercheur Schalke & Partners, niet zo maar iets. Het bedrijf werkt met een polygrafisch psycholoog die hiervoor is opgeleid aan een Amerikaanse universiteit. Alles bij elkaar (introductie, proefmeting, meting en nabespreking) vergt zo’n onderzoek drie tot vier uur van een sollicitant.
Het probleem bij een leugendetector is dat deze niet zozeer leugens meet, maar reacties van het lichaam (ademhaling, bloeddruk, zweten) op vragen die worden gesteld. “De polygraaf is een nauwkeurig meetinstrument dat psychofysiologische reacties meet, die in verband kunnen worden gebracht met spanning, wat eventueel kan wijzen op leugenachtig gedrag en/ of een oriëntatierespons”, aldus Schalke.
In NRC Handelsblad van afgelopen zaterdag waarschuwen twee wetenschappers tegen het gebruik van de leugendetector om liegende sollicitanten te ontmaskeren. Volgens Harald Merckelbach en Ewout Meijer (Universiteit Maastricht) is het checken van CV’s de “meest onzinnige toepassing” die je kunt bedenken van de leugendetector. “Uit Amerikaans onderzoek is immers bekend dat de foutenmarge van de Schalke & Partners-methode in de tientallen procenten loopt”, aldus de Limburgse wetenschappers.
Dat werkt twee kanten uit: liegende sollicitanten kunnen de dans ontspringen, terwijl eerlijke kandidaten ten onrechte als leugenaar worden weggezet.
Opmerkelijk is overigens dat volgens de wetenschappers de Amerikaanse National Academy of Science in 2003 concludeerde dat de leugendetector “an unacceptable choice” is om personeel te screenen. En of dat nog niet genoeg is: sinds 1988 is in de Verenigde Staten de Employee Polygraph Protection Act van kracht die bedrijven verbiedt om sollicitanten en werknemers aan een leugendetector te leggen.
Nog afgezien van de vraag hoe een polygrafisch onderzoek overkomt op sollicitanten, ben ik benieuwd welke werkgever het aandurft. Want wie wil het risico lopen op een rechtszaak als hij een kandidaat afwijst vanwege de resultaten van een omstreden onderzoek als dat met de leugendetector?
Gelukkig zijn er genoeg andere manieren voor werkgevers om te controleren of een CV correct is.
|
Monday 14 January 2008 om 08:05
Wat een waanzinnig verhaal!
Nog even los van de onnauwkeurigheid van de leugendetector wordt het opleuken van een CV op deze manier wel in de criminele sfeer getrokken.
Een goed plan ten tijde van een krappe arbeidsmarkt.
Monday 14 January 2008 om 10:53
Inderdaad, één ding weet je dan zeker: de goede kandidaten haken meteen af. Krankzinnigheid ten top.
Monday 14 January 2008 om 11:22
Goede mensen vinden wordt steeds makkelijker, dus dan kun je maatregelen gaan nemen. En het is natuurlijk ook crimineel als je zegt iets meer te hebben gepresteerd dan daadwerkelijk het geval was. Overigens, hadden we daar het nabellen van referenties niet voor?
Er is nog wel iets dat ik mis in dit artikel. (Ik heb het origineel ook niet gelezen.) Maar het effect dat het heeft op de zenuwen van potentiële kandidaten is natuurlijk ook niet gering. Hoogstens een leuke test als het nodig is voor je functie dat je met een strak gezicht kan liegen in een omgeving waarin je geen invloed mag ondervinden van stress.
Monday 14 January 2008 om 11:46
@Arne:
Dan zullen toch een behoorlijk aantal mensen ineens als crimineel door het leven moeten gaan. En we hadden al te weinig blauw op straat.
Monday 14 January 2008 om 12:41
Oei, ik zag ineens dat mijn voorraad smileys waarschijnlijk op was aan het einde van mijn cynisch bedoelde eerste alinea…
Monday 14 January 2008 om 12:59
@Arne:
Dat is dan bij deze ook weer rechtgezet!
Monday 14 January 2008 om 22:53
@Arne:
Misschien is de leugendetector nog het handigst als een assessment-instrument waarmee de stressgevoeligheid van een kandidaat wordt gemeten.
Tuesday 15 January 2008 om 14:50
Het lijkt me niet nodig om cv’s te checken. Ik krijg meer cv’s binnen die met een goede layout al een stuk beter zouden ogen. Daar nemen kandidaten vaak niet eens de moeite voor. Ook vinden kandidaten het vaak heel normaal dat opleidingen niet zijn afgerond en zitten er niet mee om dat ook te vermelden. Ik zie dagelijks genoeg cv’s om een goede indruk te hebben. Als je een grondig gesprek voert met wat controle vragen over de taken en verantwoordelijkheden en eventuele persoonlijke acties ed. en daarnaast ook nog twee referenties checkt, dan denk ik dat je veel kunt ondervangen.
Thursday 28 February 2008 om 17:16
Als assessment bureau herkennen wij de trend van het verfraaien van CV’s. Echter door een combinatie van psychologische testen met compentiegericht interviewen en niet niet te vergeten de praktijksimulaties is het mogelijk om in één dag goed zicht te krijgen op iemands kwaliteiten. Het is in toenemende mate gebruikelijk om iemands referenties vervolgens na te gaan via antecedenten onderzoek. Op deze manier voorkom je het wantrouwen bij toekomstige medewerkers en kun je tegelijkertijd onderzoeken wat mensen motiveert in hun werk. Hard nodig in een arbeidsmarkt waarin het steeds lastiger wordt om mensen te binden.