koptitel

Weten bedrijven wel welke kandidaten zij zoeken?

Wervingsteksten bevatten veel cliché’s. Werkgevers gebruiken vaak dezelfde woorden om duidelijk te maken welke eisen zij aan kandidaten stellen (“zelfstandig”, “flexibel”, “enthousiast”, “resultaatgericht”). Ook de manier waarop organisaties hun bedrijfscultuur omschrijven, lijkt erg op elkaar (“uitdagend”, “dynamisch”, “professioneel”, “informeel”).
Dat blijkt uit een onderzoek van AMC Academie waarin bijna 100.000 vacatures op vijf verschillende vacaturesites onder de loep zijn genomen.

Wat is er aan de hand met de werkgevers en met de recruiters? Waarom kiezen we dezelfde woorden om de werkomgeving, vacature en de ideale kandidaat te omschrijven?

Bang, onwetend, hetzelfde?
Er zijn verschillende mogelijkheden:

  • werkgevers durven zich niet te onderscheiden omdat ze bang zijn kandidaten te missen
  • werkgevers weten niet waarin ze zich onderscheiden van hun concurrenten op de arbeidsmarkt en weten niet welke werknemers hierbij passen
  • werkgevers lijken daadwerkelijk op elkaar en zoeken daarom ook dezelfde kandidaten
  • recruiters kunnen géén vacatureteksten schrijven
  • recruiters hebben géén tijd om goede, passende teksten te schrijven.

    • Dertien in een dozijn
    Maar wat betekent dit voor een kandidaat? Wat is erger: een werkgever die zichzelf niet kent, een werkgever die zich als dertien in een dozijn presenteert of een werkgever die niet eens de moeite wil nemen om een goede wervingstekst op te stellen?

    Kostuums verboden
    Als we weten wat we ermee bedoelen, heb ik niet zoveel bezwaren tegen cliché’s.
    Maar wat betekent een informele bedrijfscultuur: kostuums verboden, korte broek bij warm weer? En als we onze organisatie niet informeel noemen, is die dan ineens formeel, misschien zelfs ambtelijk?
    En wat is een eigenlijk een uitdagende werkomgeving? We zijn pas tevreden als je altijd op je tenen loopt? Of het is een chaos bij ons?

    Waarom schrijven we dat niet gewoon op?

    Of durven we dat niet omdat er straks misschien niemand bij ons wil werken? Omdat we dan géén sollicitaties ontvangen van kandidaten die zichzelf aanprijzen als “teamwerkers”, die “flexibel” en “enthousiast” zijn?

    Voor het eerst bij Personeelslog?
    Voor een nadere kennismaking met deze site, vind je een selectie van interessante artikelen op de Best of Personeelslog-pagina.

    Dit artikel is geplaatst op Tuesday 12 August 2008 om 0:03 en is te vinden in de rubriek Werving. Reacties op dit artikel kunnen worden gevolgd met RSS 2.0. U kunt een reactie geven of met trackback een bijdrage plaatsen vanaf uw eigen weblog.(NB: overigens verschijnt er geen trackback-window als je op trackback klikt)

    2 reacties op “Weten bedrijven wel welke kandidaten zij zoeken?”

  • Willem Scheepers zei:
    Tuesday 12 August 2008 om 11:40

    Waarschijnlijk weten ze het (dus) niet: wie ze nodig hebben, wie ze écht nodig hebben.
    Er is een P-krapte, blijkbaar (Want: ‘dat lees ik overal’, zegt de gemiddelde manager), dus: ‘pakken wat je pakken kan!’.
    Wat ook blijkt is dat er bij de meeste organisaties nog veel te verdienen valt met efficiënt(er) werken.
    Vraag is dan ook of alle vacatures ook echte vactures zijn? Ik betwijfel het.

  • Cor Rietman zei:
    Tuesday 12 August 2008 om 19:52

    Het schrijven van wervingsteksten blijft toch een vak apart. Bij Bizz.nl en Personeelsnet.nl is een reactie op het AMC-onderzoek te lezen van Edwin de Jonge.
    Hij is een wervingsadvertentie van AMC zelf tegen gekomen voor een stagiair. Met ook daarin een opeenstapeling van cliché’s als “ambitie”, “flexibiliteit” en “zelfstandigheid”.

    De conclusie van De Jonge: “Cut the crap AMC, en steek de hand eerst in eigen boezem.”

    • Plaats een reactie

    .