koptitel

Vier ergernissen over sollicitanten

Sollicitanten worden steeds arroganter, vooral in de financiële sector en de techniek waar een groot tekort aan personeel is. Dat schrijft tenminste het gratis dagblad De Pers onder de kop ‘Kom maar op met die baan’.

In De Pers komen verschillende recruiters aan het woord die zich vooral beklagen over de motivatie van de kandidaten:

‘Het is voor het eerst dat werkgevers geconfronteerd worden met wangedrag bij hoogopgeleiden. Over laagopgeleiden klagen ze al langer. “Van mensen met een heao-diploma verwachten we wel dat ze gemotiveerd zijn”, aldus een recruiter.’

Vier ergernissen
De vier ergernissen van recruiters volgens De Pers:

  • De sollicitant stuurt een algemene brief, hij reageert niet op een specifieke vacature (“Ze sturen algemene open brieven. Dan moeten wij er maar een passende vacature bij zoeken”)
  • De kandidaat is niet goed voorbereid op het sollicitatiegesprek (“Sommigen weten niet eens bij wat voor bedrijf ze op gesprek zijn”)
  • De sollicitant hangt onderuit gezakt in het sollicitatiegesprek (“Hij zat nonchalant onderuitgezakt in een stoel, de armen over elkaar. Hij antwoordde op bijna elke vraag ‘geen idee’ en wilde alleen maar weten wat hij kon verdienen.”)
  • Zonder bericht van verhindering komt de kandidaat niet opdagen voor het tweede of derde gesprek (Het komt zelfs voor dat de werkgever denkt dat hij ‘de deal’ al rond heeft. “‘In zo’n geval is een telefoontje toch niet te veel gevraagd?”).
  • Hoger salaris
    Voor dit gedrag van de kandidaten heeft Hein Pieter Okker, manager bij werving- en selectiebureau Robert Half, wel een verklaring. “Veel mensen die nu solliciteren, zijn niet per se op zoek naar een nieuwe plek. Ze horen van anderen dat het gemakkelijk is om nu een nieuwe baan te vinden met een flink hoger salaris. Ze komen alleen aftasten of dat klopt.”

    Wanhopig
    Overigens komen recruiters nu met klachten die sollicitanten al veel langer hebben over werkgevers (niet reageren op sollicitaties, afspraken niet nakomen, afwijzen zonder motivatie enz.). Kennelijk zijn de rollen nu omgedraaid.

    Maar hoe wanhopig moet je zijn als werkgever dat je lukraak kandidaten uitnodigt die kennelijk niet gereageerd hebben op een specifieke vacature en die géén bijzondere belangstelling aan de dag hebben gelegd voor jouw bedrijf?

    Tegelijkertijd vraag ik me af of deze werkgevers ook daadwerkelijk de moeite hebben genomen om de kandidaat te interesseren voor het bedrijf en voor de inhoud van het werk.
    Juist in de sectoren met grote tekorten aan personeel zien we nogal eens bedrijven die met arbeidsvoorwaarden-stuntjes (niet één, maar twee leaseauto’s) kandidaten proberen te lokken. Dan is het toch logisch dat sollicitanten vooral geïnteresseerd zijn in de accessoires van de auto?

    Werven via Hyves?
    Actief op Hyves en ben je benieuwd wat je er allemaal mee kunt als HRM-er of recruiter? Wordt lid van de Personeelsnet-hyve en praat mee over de mogelijkheden van Hyves en andere netwerken in de werving.

    6 reacties op “Vier ergernissen over sollicitanten”

  • Bas van de Haterd zei:

    Goed stuk Cor. Inderdaad, het werkt twee kanten op!

  • terence zei:

    Als HBO-er maak je ook vaak e.e.a. mee bij sollicitatie gesprekken. Zelfs vragen als “wat kom je doen?” terwijl de afspraak al een week tevoren met die persoon is gemaakt.
    Botheid en zelfs asociaal gedrag is echt niet alleen voorbehouden aan sollicitanten. hoger opgeleid of niet.

  • terry zei:

    Wat ik mij afvraag is of er meer mensen zijn die het gevoel hebben dat werkgevers voor een dubbeltje op de eerste rij willen zitten.

    Ik heb de ervaring al meerdere malen gehad. Er wordt veel geeist kwa ervaring en opleiding, maar weinig gegeven. Afspraken worden al te vaak niet nagekomen. wat mij vooral zorgen geeft is dat werkgevers steen en been klagen dat ze niemand kunnen vinden, maar het gek vinden als je dan aangeeft dat de lage lonen daar ook mee te maken hebben. Als HBO-er kom ik maar al te vaak tegen dat er hooguit Eur. 2000 geboden wordt (vooral als je via een uitzendbureau werkt). En dat is dan aan een 44 jarige HBO-er die meer dan 20 jaar ervaring heeft. Wat ik ook nog steeds apart vind is dat men liever een jaar lang een uitzendbureau betaalt a 2,4 maal het loon, dan een jaarcontract geeft. In mijn ogen ben je dan na 4 maanden als werkgever duurder uit dan bij onderbreken van het jaarcontract met alle kosten die daaraan vast zitten.

    Zijn er mensen die daar comments op kunnen geven?

  • sandra zei:

    Nou werkgevers kunnen er ook wat van. In een tijd als deze dubbele afspraken maken En nog boos worden als ik voor niets gekomen afspraak de gemaakte kosten kom declareren. Ook eist een werkgever teveel. Waarom mensen niet intern opleiden. Nee vooral niet investeren in een werknemer veel te duur. En dan klagen dat je geen personeel kan vinden. In de IT vind ik het helemaal raar. Klagen dat er te weinig vrouwen in de IT zitten en dan dwingen om 40 uur te werken. Vrouwen hebben liever een dagje per week vrij dan zo’n domme leasbak.
    of een 40 urige werkweek
    Ik krijg liever een goede opleiding dan een domme leasebak. Die vrije dag kan ik besteden aan nuttige dingen oa mijn opleiding

  • Simone zei:

    Ik kan me inderdaad wel voorstellen dat sommige sollicitanten als arrogant worden gezien, maar denk niet dat hier een steiging in zit. Sterker nog, de enige mensen die ik spreek zijn actief zoek naar een baan, selecteren hier sterk op het bedrijf en functie en zijn dus erg geïnteresseerd als ze naar een gesprek komen.
    Daarentegen, heb ik qua sollicitaties heel wat meegemaakt. Beloftes over interne mogelijkheden tot doorgroei die er achteraf niet bleken te zijn, beloftes over salaris die achteraf niet leek te kloppen, niet komen opdagen op een afspraak, geen interesse tonen (heb één keer een sollicitatie gehad bij een man die begon met “Ja… ik moest van die website IEDEREEN uitnodigen”, hij had het gedaa via een vacaturebank. Vervolgens keek hij het hele gesprek uit het raam en was het na vier minuten klaar en zou hij “misschien nog wel bellen”) en wat al niet meer. Ik denk dat het van beide kanten komt. Sollicitanten raken steeds meer gedemotiveerd, bedrijven ook.

  • Terry zei:

    het lijkt mij dat 1. bedrijven niet zoveel eisen moeten stellen dat mensen die de functie zouden kunnen vervullen ervoor terugschrikken om te solliciteren, 2. dat bedrijven selectiever kunnen zijn met wie zij uitnodigen voor een gesprek. aan de brief kun je al veel zien. 3. een gesprek positief benaderen of de sollicitant niet uitnodigen.
    Niemand heeft iets aan een dergelijke tijdverspilling.

    Ik heb het echt te vaak meegemaakt dat ik voor neits kom terwijl ik heel gemotiveerd en goed voorbereid naar een gesprek ga en tijdens het gesprek al denk “dit wordt niets”. Dan laat is het gesprek doodbloeden en zit er alleen nog voor de vorm.

    En niet overal heb je een diploma voor nodig. dat denken hr mensen te vaak! te vaak kom ik het tegen dat ook de hrm het niet eens is met de eisen mar duidelijk de organisatie niet juist heeft voorgelicht.

    Erg jammer. Ik zoek nu ander werk, maar stel eisen die ik vroeger neit had. vooral op het vlak van contact. Hoe wordt ik benaderd en wat voor vragen worden er gesteld. is er geen respect, ben ik zo weg.
    Dat heb ik na de ervaringen wel gekregen en dat is moeilijk weg te krijgen…

  • Plaats een reactie


    .