Wat ik mij afvraag is eerst de flexschil er uit dan de 20 en 30+ er uit en dan straks de 50+ jeetje wat een saaie boel wordt dat! Alleen maar veertigers, lijkt mij persoonlijk geen bal aan, om daar te moeten werken. Zelf ben ik 60+ en werk op freelance basis, wat nu een stuk moeilijker is. Maar eeen vast baan hoef ik dus kennenlijk ook niet meer te proberen. En dan wel de pensieon leeftijd verhogen?

Ik ben het volkomen met de kop van dit artikel eens! Zelf werk ik bij een uitzendbureau en heb een masterscriptie geschreven over vergrijzing en ontgroening in onze organisatie. Ik zie in mijn dagelijkse praktijk dat het haast ondoenlijk is ouderen (>50) te bemiddelen. Hoewel wij als uitzendbureau deze kandidaten wel degelijk aanbieden bij opdrachtgevers, krijg ik vaak als antwoord dat deze persoon ‘niet in het team past’ ofwel hij is gewoon te oud. Ik durf te wedden dat daarbij vaak nog niet eens naar het cv wordt gekeken, maar dat vermelding van de geboortedatum al genoeg is om een kandidaat af te wijzen.
Mijns inziens is er inderdaad geen markt voor ouderen. Bedrijven moeten zich maar eens gaan afvragen hoe zij hun toekomstige organisatie willen inrichten: ga je de strijd aan met alle andere bedrijven om de slag om de jonge medewerker te winnen of maak je beleidsplannen om je organisatie draaiende te houden door oudere medewerkers in te zetten. Ik ben bang dat veel organisaties momenteel, zonder zich daarvan bewust te zijn, voor de eerste optie kiezen, maar niet beseffen wat zij zich daarmee op de hals halen qua kosten en inspanningen. Ik denk dat het zeker zin heeft als organisaties zich toegankelijker maken voor die oudere werknemer en om deze langer inzetbaar te houden, zodat we met plezier doorwerken tot ons 67ste.

De werknemers kunnen zich, zoals dhr Theeuwes al aangaf, laten scholen om zichzelf inzetbaar te maken in de ‘nieuwe organisatie’. Hiermee bedoel ik organisaties die erg resultaatgericht werken, efficiënte werkprocessen hebben en veel gebruik maken van ict-middelen. Ook moeten oudere werknemers zich meer flexibel willen en kunnen opstellen qua werktijden. We leven in een 24-uurs economie, waarin werken van 9.00 tot 17.00 van maa t/m vrij steeds minder gebruikelijk is. Ik denk dat de oudere medewerker hier nog wel eens in achterblijft, waardoor hij minder aantrekkelijk wordt. Hierin zal een mentaliteitsverandering moeten plaatsvinden, waarbij scholing en training zal hard nodig zullen zijn.
Daarnaast moeten bedrijven beseffen dat oudere medewerkers geen twintigers zijn met een korte spanningsboog, veel ambitite en houden van veel werkdruk. Bedrijven moeten functies/taken creeeren die geschikt zijn voor ouderen en aansluiten bij hun wensen en /of capaciteiten. Anieta Scholten heeft een interessante methodiek geschreven voor levensfasenbeleid in organisaties die goed toepasbaar zou kunnen zijn. Werknemers blijven langer en beter inzetbaar als de functie/taak aansluit bij de behoeften van zijn levensfase of privesituatie.
Als zowel werknemers als bedrijven wat water bij de wijn doen, moeten zij dichter bij elkaar kunnen komen en de kansen voor ouderen in organisaties kunnen vergroten.

@Mardi:
Je noemt interessante aandachtspunten voor ouderen en bedrijven.

Tegelijkertijd merk je dat ouderen dit soort punten vaak als vooroordelen bestempelen. Dat kan ik me ook wel weer voorstellen omdat individuen zich niet willen laten terugbrengen tot een “gemiddelde” van hun generatie.

Stel dat oudere werknemers je adviezen zouden opvolgen, is dat voldoende om werkgevers te interesseren voor deze ouderen? Zijn dit bijvoorbeeld ook de zaken die goedwillende werkgevers verhinderen om ouderen aan te trekken?

Juist voor mijn functie is het erg goed om ouder te zijn. ik ben n.l. volksvertegen woordiger fractievoorzitter D66 in Amsterdam centrum.

maar ook bij mijn partij is de verjongingsdrift toegeslagen.
Ik sta op plaats 8 maar ga wel voorvoorkeurstemmen