Comments on: ‘Werkgevers bemoeien zich steeds meer met privé-zaken werknemers’

By: Janneke

Janneke — Fri, 10 Sep 2010 07:40:17 +0000

Er zijn gewoon teveel klinisch psychologen in Nederland en die zijn op jacht naar werk. Hun jacht bestaat uit het wroeten in privelevens en roddels. Want als je iets van iemand weet, dan kan je vast wel een leidinggevende vinden die het leuk vindt wat meer roddels te achterhalen. Allemaal onder het mom van hulp (dus we bedoelen het goed, je moet niet denken dat we aasgieren zijn van het allerergste soort, we bedoelen het dus goed, echt!). Ik geloof niet dat er mensen zijn die vervolgens ook wat aan hebben aan deze “hulp” en die bemoeienis. Maar wat maakt dat uit. Als er maar geld binnenkomt.

Het aantal klinisch psychologen moet drastisch terug gebracht worden in Nederland, anders gaan we als land moreel gezien 500 jaar in de tijd terug. De hedendaagse psycho heksenjachten zijn niet van deze tijd.

By: Anneke

Anneke — Sat, 04 Sep 2010 14:27:39 +0000

Niemand heeft er wat aan?
Er zijn heel wat managers die genieten van details uit het priveleven van hun vrouwelijke onderdanen. Hoe meer details hoe beter. En daar zorgen ze voor!

By: Ruben

Ruben — Sat, 04 Sep 2010 06:30:23 +0000

Die hulpverleners zijn echt domme roddelaars en verder niets.
Daar heeft echt niemand iets aan, behalve last.

By: Anneke

Anneke — Mon, 30 Aug 2010 15:46:52 +0000

En de enige mensen die keihard aangepakt werden op priveproblemen, die hadden geen problemen, maar presteerden juist erg goed op het werk. Volgens is er dus een jaloerse collega die een jaloerse vriendin in de kroeg biertjes gaat geven. En ja hoor, de priveproblemen komen vanzelf via het borrelcircuit in het managementteam op tafel. Tijd dan om wat logen en peuten van hun werkloosheid af te helpen (tja, die zeggen natuurlijk geen nee). En die collega die het zo goed doet, die krijgt tot blijdschap van de jaloerse omgeving even geen promotie: klaar. Iedereen blij, behalve degene om wiens leven het gaat. Die is mooi in de aap gelogeerd en moet zich in bochten wringen om de verzinsels van zich af te schudden.

By: Anneke

Anneke — Mon, 30 Aug 2010 06:30:25 +0000

Het is me wel opgevallen dat het juist de bedrijven zijn die zich veel bemoeien met het priveleven van mensen, waar ook de meest oneerlijke werksfeer is. Hoe meer mensne kennelijk weten, hoe minder het om prestaties gaat en hoe meer alles draait om politiek, chantage en agressieve wijze van beinvloeden (pesten met een miskraam of slaande ruzie met een ex om de kinderen: het is echt geen uitzondering). Al die privegegevens zijn vooral voer voor de minst ethische werknemers, om politiek mee te bedrijven op het laagste niveau.

By: Marijke

Marijke — Sun, 22 Aug 2010 07:23:59 +0000

Zullen we Amnesty International dan maar vast inlichten.

By: Marijke

Marijke — Sat, 21 Aug 2010 21:24:47 +0000

Heel raar, maar het zijn vooral vrouwen tot 40 jaar waar werkgevers massaal zich zorgen over maken, en dus waarvan ieder detail van het priveleven onderzocht moet worden. Wat zou daar toch achter zitten?

By: Ernst

Ernst — Mon, 05 Jul 2010 21:54:33 +0000

Ik stem D66/VVD, maar sectoren als GGZ, Arbodiensten, OV en Energie, die moeten collecief blijven. Nu zitten in al die sectoren mensen die zoeken naar commercieel succes en dat goedkoop boeken door compleet onethisch te werk te gaan. Een Philips kijkt wel uit voor ze mensenrechten schenden zoals een gemiddeld Arbodienst dat nu wel doet. Philips heeft namelijk een brandname te verliezen. Een Arbodienst heeft amper brand name en bovendien blijft het allemaal wel stil wat ze uitsproken? Toch? Onder het mom van ja maar we zijn e toch voor de mensen? Wake up people. Er gebeuren hier zaken die thuishoren in de middeleeuwen. Hoe denk je dat roddels over Lucia de B’s werkverleden op de werkvloer kwamen? En welke gevolge heeft dat? En niemand die het even uitzoekt. Wake up. Of gaan we doen of we van niets wisten?

By: Ernst

Ernst — Mon, 05 Jul 2010 21:48:21 +0000

Ik heb coaches en arbodiensten tot nu toe alleen maar ellende en ziekte zien creeren. Niets is zo slecht voor een mens dan de bemoeienis van een psycho. En nee, niet omdat ze pijn bovenhalen en helpen oplossen. Dit volk creert ellende want dat is hun brood. Hoe meer mensen er ziek en overspannen gemaakt worden, hoe meer plezier zij hebben en geld ze kunnen verdienen. En met een jaloerse blik in de ogen, als ze kijken naar wat er in het bedrijfsleven verdient wordt, gaan dit soort lieden heel ver om wat centjes te scoren ten koste van de levens van gezonde hardwerkende mensen. Laten we de hele sector GGZ opdoeken, muv psychiatrie en wat verslavingszorg, en dan iedereen omscholen naar de verpleging van ouderen, want die hebben wel wat aan bemoeizucht. Het is een schande dat psychologen jonge gezonde levens kapot mogen maken, terwijl er ouderen liggen te creperen.

By: Maud Oortwijn

Maud Oortwijn — Fri, 04 Jun 2010 13:19:31 +0000

Als een medewerker minder goed presteert (om welke reden dan ook), dan kan de werkgever de medewerker hierop aanspreken. Natuurlijk mag je als werkgever daarnaast vragen hoe je de medewerker kan helpen met wat er dan ook speelt. De oplossing ligt echter bij de medewerker.

Een werkgever mag vragen zakelijke, vertrouwelijke gegevens op het werk te laten en niet buiten het werk te bespreken. Een medewerker heeft het recht om het priveleven prive te laten. Dit helpt ook om niet teveel afgeleid te zijn tijdens het werk. Mensen werken echt niet beter samen als ze alles van elkaar weten.

By: Cor Rietman

Cor Rietman — Fri, 14 May 2010 15:36:33 +0000

@Maud

Als ik je goed begrijp, sta je een strikte scheiding tussen de werk- en privé-situatie voor.

Welke mogelijkheden heeft de werkgever volgens jou als een werknemer privé-problemen heeft die een negatieve invloed op zijn/haar werk hebben?

By: Maud Oortwijn

Maud Oortwijn — Fri, 14 May 2010 05:27:58 +0000

De bemoeienis van werkgevers met het privéleven van medewerkers is per definitie ongunstig voor alle partijen, wanneer dit een actieve bemoeienis is.

Het aanbieden van services aan medewerkers -zoals stomerij, sportfaciliteiten, kinderopvang- op vrijwillige basis is natuurlijk prima. Het versterkt de positie als werkgever.

Actief proberen te beïnvloeden welke sport iemand wel/niet uitoefent is onverstandig. Een dergelijk verhaal gaat snel de werkvloer over en verzwakt de positie van de werknemer én van de werkgever. Het levert stress op!

Het verzamelen van privé-gegevens over werknemers lijkt onschuldig en het zou in theorie kunnen helpen om de medewerker hier en daar wat adviezen te geven, maar dit pakt in praktijk verkeerd uit. Medewerkers zijn namelijk niet achterlijk. De werkgever denkt ten onrechte dat de medewerker niet door heeft dat er op schemerige wijze (mis?)informatie over hem/haar is verzameld. Bovendien, op basis van een klein beetje (mis?)informatie gaat een werkgever een beeld en mening vormen over het privéleven van een medewerker. Gevolg: de kwaliteit van het advies is bedroevend laag. Het kan zelfs het niveau van een slechte roddel krijgen. Dit is alles behalve de start van een goed gesprek. Wat doet dit met het beeld van u als werkgever? Helpt u hiermee een medewerker op het werk?

Mijn advies aan de werkgevers: stop met de psychologisering van de werkvloer en de verdergaande bemoeienis met het privéleven. U verliest geloofwaardigheid als werkgever én als gesprekspartner.

Mijn advies aan arbodiensten/coaches: U loopt het risico een ongezonde werksfeer te creëren door vertrouwelijke gegevens (of misinformatie?) over medewerkers aan werkgevers aan te bieden en hier een vaak beperkt onderbouwde expertopinie aan toe te voegen. Juridisch komt u ook in de problemen.

By: Reboot Now » Blog Archive » ‘Werkgever mag ingrijpen bij privé-probleem’

Wed, 05 May 2010 19:00:34 +0000

[...] meer werkgevers bemoeien zich met de ongezonde leefstijl van hun medewerkers. Als het aan de Arbo-unie ligt, gaan bedrijven zich ook druk maken om mentale problemenvan [...]

By: Personeelslog » Blog Archive » Arbodienst: Werkgever mag ingrijpen bij privé-problemen

Tue, 04 May 2010 06:59:52 +0000

[...] Werkgevers bemoeien zich steeds meer met privé-zaken werknemers [...]