Personeelslog

Het weblog van Personeelsnet over HR, Werken 3.0 en Communicatie

Kandidaten wachten af welke vacatures in hun mailbox komen

dinsdag 7 februari 2012

Kandidaten: Google brengt de vacatures welKandidaten doen niet veel moeite om een geschikte vacature te zoeken. Zij verwachten dat de vacature hen vindt.
Werkgevers hebben een vergelijkbare passieve houding. Hierdoor weten kandidaten en werkgevers elkaar online niet goed te vinden, aldus een onderzoek in opdracht van de Academie voor Arbeidsmarkt-communicatie.

Vorig jaar vroeg Personeelslog zich af of internet kandidaten lui maakt.
Aanleiding hiervoor was een observatie van Geert-Jan Waasdorp van Intelligence Group. “Kandidaten gebruiken steeds minder oriëntatiebronnen om een baan te zoeken. Enerzijds zien zij door het grote aanbod aan vacaturesites en vacatures het bos niet meer en anderzijds is het zoeken van een baan op internet gewoonweg te moeilijk.”

60 kandidaten gevolgd
In opdracht van de Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie heeft Intelligence Group nader onderzoek gedaan.
Via een speciale onderzoekstool heeft het bureau 60 kandidaten gevolgd die in een periode van twee weken één keer een top 10 vacaturesite van Nederland hebben bezocht. Gekeken is verder welk type internetsite zij gebruikten en op welke manier de kandidaten naar vacatures en aanvullende informatie zoeken.

Zoektocht vaak beperkt tot één site
Dit relatief kleinschalige onderzoek bevestigt de afwachtende houding van werkzoekenden. Werknemers maken bij het online zoeken naar een baan voornamelijk gebruik van maar één oriëntatiebron of internetsite.
Vaak kiezen ze uitsluitend voor een zoekmachine, zoals Google, of ze gebruiken een jobagent bij een werkgevers- of vacaturesite. Op deze manier zorgen ze ervoor dat de nieuwste vacatures automatisch in hun mailbox terecht komen.
De werkzoekende komt pas in de benen als hij een interessante vacature in zijn mail ziet.

Zonder juiste zoektermen
Deze afwachtende manier van zoeken leidt ertoe dat de kandidaat lang niet altijd de perfecte vacature vindt.
Want volgens het onderzoek beschikken werkzoekenden vaak over onvoldoende vaardigheden in het kiezen van de juiste zoektermen. Zij blijven vaak hangen in een algemene website en een vaste zoekterm, terwijl het verstandig zou zijn ook nichesites in te zetten en met synoniemen en andere trefwoorden te zoeken.

Sommigen zorgen daarnaast voor het uploaden van hun CV bij vacaturebanken en het bijwerken van hun LinkedIn en Facebookpagina. Maar daar blijft het veelal bij.

Werkgevers: Post & Pray
Waar kandidaten vaak niet actief zoeken naar de perfecte baan, vertonen werkgevers – volgens de Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie – vergelijkbaar afwachtend gedrag.
Zij plaatsen hun vacatures op de eigen site of de recruitmentsite en wachten vervolgens af wie er zal reageren. De Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie noemt dit het ‘Post & Pray’ principe.

Herken jij dit passieve zoekgedrag van kandidaat en werkgever? Wachten op de vacature of kandidaat die zich meldt in plaats van actief speuren naar de ideale werkgever of werknemer?

Post comment as twitter logo facebook logo
Sort: Newest | Oldest

De te beperkte zoektocht door werknemers en werkgevers wordt enigzins in de hand gewerkt door het vertrouwen dat in google wordt gesteld. Iedereen verwacht dat de meest relevante vacatures gewoon bovenaan worden geplaatst, en dit kan werkzoekenden inderdaad wat laks maken. Een werkgever heeft overigens ook vrij weinig mogelijkheden om actief op zoek te gaan naar personeel. Probeer maar eens als werkgever op linked-in of facebook een werknemer te gaan zoeken. Dat is echt niet eenvoudig.

Wij zien toch ook echt wel een verschuiving met het sociale media gebeuren. Wel is het waar daqt er een grote waas ontstaat in de vacatures. Zelf denk ik dat dit ook komt het het gebruik van Google adwords waarbij er op veel vacature site de zelfde vacatures staan. En er word gewoon geknipt en geplakt. Groeten Martina

Leuk en tikkeltje jaloers dat jullie hier onderzoek naar hebben gedaan. Wil ik ook al zo lang doen en komt er maar niet van. Dank voor de gegevens! Ik geef trainingen social media aan werkzoekenden, recruiters en loopbaanspecialisten en ook mij valt nog steeds op dat er een bepaalde weerstand is tegen pro-actief social media gebruik door werkzoekenden, met name Twitter. Nuancerend spreek ik vooral over de mensen die nu (nog) in een baan zitten en het heel lastig vinden om social media een plek te geven in hun dagelijkse werk waar de druk vaak al heel hoog is. Het gevoel van geen tijd in combinatie met het feit dat het nieuwe stof voor ze is. Ik heb zelf daarnaast de indruk dat het verband houdt met de leerstijl (Kolb) die iemand heeft. Misschien aardig om daar in een volgend onderzoek ook iets mee te doen. Bij de overheid zitten kort door de bocht meer denkers, in een commerciële omgeving meer doeners. Zal verschil maken in de resultaten denk ik. Tot slot even een hart onder de riem van degenen die er nog mee worstelen: vooral doorgaan, na enige tijd gaat het echt voor je werken! Gebruik goede tools om te zoeken, zoals twittergids, twiba, workt en twilert.com. Heel veel succes! Er zijn kansen! Pak ze!

Als werkzoekende ben ik het totaal niet eens met het onderzoek en de gemakkelijke opmerkingen van mensen die reageren vanuit een comfortabele werkpositie. Het aantal "enorme vacatures" en "groeiende vacaturesites" bestaan naar mijn ervaring voor 90% uit doublures. Vacatures worden door recruiters van de websites van werkgevers geknipt, gekopieerd en geplakt naar de eigen site. Ik kom elke dag dezelfde vacature tegen op de site van tientallen verschillende uitzendbureaus. Als je de uitzendbureaus persoonlijk benaderd en laat weten dat je geinteresseerd bent in een vacature, staat die vacature toevallig net "on hold". Ook krijg je te horen dat ze dagelijks enorme hoeveelheden sollicitaties binnen krijgen en daarom ook niet meer persoonlijk reageren. Als er nu een onderzoek zou worden gehouden bij uitzendbureaus of de vacatures die zij op hun site en hun bestand hebben staan ook werkelijk bestaan, zouden de meeste door de mand vallen. Ik denk dat de meeste uitzendbureaus "gebakken lucht" verkopen. De vacatures zelf worden ook aangekondigd als: voor een relatie van ons zoeken wij en dan summiere in formatie. Je komt niet te weten bij welke werkgever je solliciteerd, waar die zit, vaak ook niet voor hoeveel uur en wat je precies moet doen. Allemaal knip en plak werk. Ook wordt er als er echt een baan wordt aangeboden voorgeselecteerd op "Jong en dynamisch". Als 50+ is het bijna onmogelijk om daar tussen te komen en een kans te krijgen om jezelf te presenteren. Steeds meer mensen uit mijn omgeving zijn hun baan door de recessie kwijt geraakt en van hen hoor ik dezelfde verhalen. Zelf probeer ik zo actief mogelijk te zoeken via sites, kranten, netwerken zoals facebook, bijeenkomsten, kennissen, vrienden, oud-collega's etc. Ik hou nog steeds goede hoop en probeer mijn cv aantrekkelijker te maken door telkens relevante cursussen en bijscholing te doen. Graag zou ik willen dat er eens een echt onderzoek werd gedaan bij alle uitzendbureaus of hun vacatures ook inderdaad bestaan en worden aangeboden.

@Manola Begrijp ik goed werkgevers weliswaar actiever kunnen zijn, maar dat zij niet - zoals werkzoekenden - als gevolg van internet meer passief zijn geworden? Er is dan toch niet veel veranderd in de werkwijze van werkgevers? Waar ze vroeger de reacties op de krante-advertentie afwachtten, zien ze nu wel wie er reageert op de publicatie op internetsites. Bij werkzoekenden is het wellicht een ander verhaal omdat zij vertrouwen op alerts van Google en vacaturesites waardoor zij alleen hun mailbox in de gaten hoeven te houden.

Uit het onderzoek blijkt dat veel werkgevers hun vacatures posten op diverse websites en dan afwachten of er geschikte kandidaten solliciteren. Dit blijkt onder andere uit het enorme aantal vacatures dat op websites wordt geplaatst en het nog steeds groeiende aantal vacaturesites. Tegenhanger van dit Post & Pray gedrag is zelf actief geschikte kandidaten zoeken, benaderen en naar je organisatie bewegen.

Interessant gegeven en uiteraard minimaal gebasseerd op waarheid. Niet voor mij! Dus bij deze, benut ik de mogelijkheid om ieder die dit leest aan te geven dat ik een nieuwe inspirerende werkomgeving vraag en zoek: 18-max 30 uur (ligt aan reistijd vanuit 20 km onder Eindhoven) op HR gebied of arbeidsbemiddeling in dynamische omgeving. Nieuwsgierig? zie linkedin profiel. Zeg het voort...

@Leon en @Chris Ik heb zelfde vragen als jullie. Daarom ben ik ook zo benieuwd naar de ervaringen van anderen. Ik vraag me bijvoorbeeld ook af waarop de stelling is gebaseerd dat werkgevers passief zijn. Dat zal toch niet afkomstig zijn van het onderzoek onder de 60 kandidaten.

Ik kan me hier iets bij voorstellen, maar ik kan het niet helemaal rijmen met hoe heel veel kandidaten ook via social media vacatures zoeken. Het gebeurt toch heel vaak dat ik een vacature plaats en dat die door een connector type uit mijn tijdlijn wordt doorgezet naar een of enkele van haar followers. Dus misscien is 60 inderdaad een wat laag aantal. Maar goed, tegelijk kan ik me voorstellen dat de cultuur wordt beïnvloedt door al die technische mogelijkheden die ons automatisch de relevante vacatures toesturen. Misschien dat mensen die niet heel hard op zoek zijn dan sneller achterover gaan zitten. Over het resultaat dat veel mensen het bij één site houden, zou ik graag meer weten (welke site bijvoorbeeld en hoe groot / dekkend is die site ten opzichte van de arbeidsmarkt).

Om conclusies te trekken vanuit een steekproef is er volgens mij wel een groter aantal respondenten nodig dan 60 kandidaten!

Trackbacks

  1. [...] kan helemaal niet! Maar het weerhoudt Manola van Diest (Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie) om de volgende onzin op Personeelslog uit te kramen: Uit het onderzoek blijkt dat veel werkgevers hun vacatures posten op diverse websites en dan [...]