Personeelslog

Taylorisme: na 100 jaar is lopende band-werk nog steeds springlevend

Werknemers als radertjes in een lopende band-systeem. 100 jaar geleden heeft de Amerikaanse ingenieur Frederick Taylor zijn ideeën gepubliceerd, die bedrijven hielpen hun massaproductie te organiseren.

Als managementtheorie is het Taylorisme nog steeds springlevend. Belangrijk uitgangspunt hiervan: het werk moet zo georganiseerd worden dat de natuurlijk luiheid van de werknemer weinig kans krijgt.

Het magazine Slow Management heeft onlangs 2011 uitgeroepen tot het Jaar van Taylor. Precies een eeuw geleden publiceerde Frederick Taylor zijn standaardwerk ‘The Principles of Scientific Management’.

Ford's lopende band
Zelf noemde de Amerikaanse ingenieur zijn theorie 'scientific management', maar vaker spreken we van het Taylorisme.
Taylor wilde door nauwkeurige arbeidsstudies prestatieverbeteringen bereiken. Hij streefde ernaar objectieve productienormen vast te stellen, aan de hand waarvan men prestaties kon beoordelen.
Twee jaar nadat Taylor zijn theorie had gepubliceerd, introduceerde autofabrikant Ford zijn lopende band-systeem.

Slow Management
Het tijdschrift Slow Management concludeert in een speciaal themanummer dat het Taylorisme nog steeds springlevend is. "Het Taylorisme leeft voort, al is het steeds in nieuwe gedaanten. Daar weten de postbodes van TNT Post alles van."

'Ik mag nog draaien op mijn stoel, maar mag er niet meer vanaf. Roken en bellen is er ook niet meer bij', citeert Slow Management een postmedewerker.


Het is "de hoogste tijd voor nieuwe vormen van organiseren nu we - zeker in het westen - het tijdperk van industrialisatie achter ons laten", concludeert het magazine.

Jaar van Taylor
Naast het speciale nummer van Slow Management komt binnenkort een nieuwe Nederlandse vertaling uit van Taylors boek ‘The Principles of Scientific Management’ met een essay van organisatie-adviseurs Jaap Peters en Harold Jansen.
Op 23 juni vindt in het kader van het Jaar van Taylor het festival Slow Management L!VE! plaats. Daarin wordt gekeken naar nieuwe vormen van organiseren die in de 21ste eeuw het Taylorisme kunnen vervangen; zoals open innovatie en co-creatie.