Personeelslog

Vakantie: statussymbool voor Nederlanders?

Zoals Engelsen eindeloos over het weer praten, hebben Nederlanders vakanties als favoriet gespreksonderwerp. Dat merkte Matthew Steinglass, correspondent van the Financial Times in Nederland. Met gemiddeld 25 dagen zijn Nederlandse vakanties naar Europese begrippen niet bijzonder lang. Toch lijken vakanties voor Nederlanders wel een obsessie. Ze praten er tenminste voortdurend over, merkte de Amerikaan Matthew Steinglass die er een column over schreef voor het Financieele Dagblad. Plichtsgetrouwe werkers Amerikanen zien Nederlanders graag als een "volk van nauwgezette en plichtsgetrouwe werkers die worden gedreven door een gezonde dosis ouderwets calvinistisch schuldgevoel", signaleert Steinglass. Tegelijkertijd "lijken de Nederlanders hun vakanties te aanbidden". Volgens de Amerikaan praten Nederlanders graag en veel over hun vakanties. "Vakanties zijn wellicht de belangrijkste statusverhogende consumptiegoederen in de Nederlandse samenleving. De manier waarop je met vakantie gaat en hoe je die vakantie presenteert maakt deel uit van een uitgebreid, zenuwachtig spel, waarin mensen aan elkaar laten zien hoe relaxed ze zijn." Status? Maandag komt er weer een nieuwe lichting vakantiegangers terug. "Waar was je ook alweer naar toe", vragen we dan. Want de reisplannen die we ook hebben aangehoord, zijn we allang vergeten. En zullen de verhalen die we dan horen, mensen helpen hun status in stand te houden of liefst nog te verhogen? Wat zegt het als een secretaresse een culturele rondreis maakt, terwijl de CEO lekker met een thriller op het strand ligt? Laten we ons echt nog imponeren door een vakantiebestemming? Obligaat vakantiegesprekje Toch kunnen vakantieverhalen interessant zijn voor wie goed luistert. Je kunt bijvoorbeeld horen hoe sommige medewerkers zelf wereldreizen plannen en weten te improviseren bij tegenslagen. Kende je deze eigenschap al? Of verbaast het je omdat zij dit niet dagelijks op hun werk laten zien? Wat zegt dit over deze werknemers? Of juist over de werkgever? Vragen die een obligaat vakantiegesprekje ineens veel relevanter maken.

Zoals Engelsen eindeloos over het weer praten, hebben Nederlanders vakanties als favoriet gespreksonderwerp. Dat merkte Matthew Steinglass, correspondent van the Financial Times in Nederland.

Met gemiddeld 25 dagen zijn Nederlandse vakanties naar Europese begrippen niet bijzonder lang.
Toch lijken vakanties voor Nederlanders wel een obsessie. Ze praten er tenminste voortdurend over, merkte de Amerikaan Matthew Steinglass die er een column over schreef voor het Financieele Dagblad.

Plichtsgetrouwe werkers
Amerikanen zien Nederlanders graag als een "volk van nauwgezette en plichtsgetrouwe werkers die worden gedreven door een gezonde dosis ouderwets calvinistisch schuldgevoel", signaleert Steinglass. Tegelijkertijd "lijken de Nederlanders hun vakanties te aanbidden".

Volgens de Amerikaan praten Nederlanders graag en veel over hun vakanties.

"Vakanties zijn wellicht de belangrijkste statusverhogende consumptiegoederen in de Nederlandse samenleving. De manier waarop je met vakantie gaat en hoe je die vakantie presenteert maakt deel uit van een uitgebreid, zenuwachtig spel, waarin mensen aan elkaar laten zien hoe relaxed ze zijn."

Status?
Maandag komt er weer een nieuwe lichting vakantiegangers terug. "Waar was je ook alweer naar toe", vragen we dan. Want de reisplannen die we ook hebben aangehoord, zijn we allang vergeten.

En zullen de verhalen die we dan horen, mensen helpen hun status in stand te houden of liefst nog te verhogen? Wat zegt het als een secretaresse een culturele rondreis maakt, terwijl de CEO lekker met een thriller op het strand ligt?

Laten we ons echt nog imponeren door een vakantiebestemming?

Obligaat vakantiegesprekje
Toch kunnen vakantieverhalen interessant zijn voor wie goed luistert.
Je kunt bijvoorbeeld horen hoe sommige medewerkers zelf wereldreizen plannen en weten te improviseren bij tegenslagen.
Kende je deze eigenschap al? Of verbaast het je omdat zij dit niet dagelijks op hun werk laten zien? Wat zegt dit over deze werknemers? Of juist over de werkgever? Vragen die een obligaat vakantiegesprekje ineens veel relevanter maken.